Гап-гади әби: «Газетага язарга мин бит чибәр кеше түгел, әллә нинди зур урында эшләгән түрә дә түгелмен»

- Сугыш чоры балалары без. Бала чагыбызда рәхәтләнеп уйный да, тамагыбыз туйганчы ашый да, чын күңелдән көлә дә алмадык. Әниебез бик авырды, сугыш беткән елны үлеп тә китте. Әтиебез дә авыру иде, аны сугышка алмадылар. Буйга бик кечкенә идем, шуның өстенә ятим дә үскәч, кимсенү дә көчле булды.

Дүрт бала идек, беребез инде вафат. Абыем исән-сау, киләсе елга аңа 90 яшь була, апама - 96. Әти-әнинең дә гомерен биргәндер инде безгә Ходай. Гомер буе заводта эшләдем, ирем белән 53 ел гомер иттек.

Ул инде вафат, балаларым, оныкларым бар. Буш вакытымда шәл, йон оекбашлар бәйлим. Өйдә ялгызым гына утырып туйгач, Бауман урамына чыгып китәм. Максатым шәл сатып акча эшләү дә түгел, кеше арасына чыгу. Шунда аякларым да язылып керә, - ди ул.

Фотографыбыз Илдар Мөхәммәтҗанов үзен фотога төшереп алгач кына, Рәшидә әби безнең кем булуыбызны сорады. Редакциядән икәнебезне белгәч:
- Газетага язарга мин бит чибәр кеше түгел, әллә нинди зур урында эшләгән түрә дә түгелмен. Гап-гади бер әби. Минем турында белү кемгә кызык инде. Таныш-белешләрдән дә яхшы түгел, - дип, тыйнак кына елмайды.

Сәгать унике тулып киткәнен күргәч, намаз вакыты да җиткән икән бит инде дип, кабаланып китеп тә барды кече күңелле, ак яулыклы әбиебез.