«Шәһри Казан» – сердәшем» – 2

Шушы танышыбыз мин белгәне генә дә унбиш еллап бистә халкының мәнфәгатьләрен кайгырта. Юллар салдыру, Тынычлык бистәсендә сырхауханә, китапханә, мәдәният йорты төзелү дисеңме - һәрбер эштә Ильяс абыйның өлеше бар. Ул һәрчак актив, төрле оешмаларга хатлар юллый, максатына ирешә. Җитәкчеләрдән килгән җаваплар да шактый җыелган анда.

- Дәрәҗәле җитәкчеләрнең имзалары куелган 15 томлык документ тупланган иде. Берсендә үзләрен журналист дип таныштырган кешеләр килделәр дә шул кәгазьләремне алып киттеләр. Телефоннарын да алып калмадым, исемнәрен дә сорамадым, шул кешеләрне табарга ярдәм итмәссезме икән? - дип шалтырата Ильяс абый беркөнне.

Аның белән сөйләшә башладыңмы, тиз генә трубканы куям димә.

- Әле ярый күпме сөйләшсәм дә, 550 сум гына түлим, «безлимитный» минем телефон. Сезнең белән сөйләшеп, бөтен пенсиям беткән булыр иде, - ди үзе дә.

Нинди генә сораулар борчымый аны. Яз көне зиратны су баса, мәетләр су астында ята, бу мәсьәләдә кемгә мөрәҗәгать итәргә; ни өчен хөкүмәт порталына шалтыраткач, трубканы алмыйлар; акылсызлар бу дөньяга кирәкме? Санап бетерерлек түгел.

- Сез, журналистлар, утка да, суга да керергә тиеш. Шул антыгызга тугры калып эшлисез дә, рәхмәт. Менә «Шәһри Казан» журналистлары ярдәме белән урамдагы фонарьларга утлар куйдылар. Әле үлгәнче тагын күп гозерләремне җиткереп калырга тиешмен мин сезгә. Иң мөһиме - диктофонга яздырып барыгыз сөйләгәннәремне, - ди Ильяс абый.

Бу юлы аны борчыган төп мәсьәлә Мелитополь урамындагы электр станциясе белән бәйле булып чыкты. Станциянең тирә-­юнендә һәрчак су җыела. Кыска вакытлы ялганыш чыгып, халыкка ток сукмасын дип борчылам, ди укучыбыз. Ильяс абый, бу сорау белән шәһәр мэрия­сенә мөрәҗәгать иттек. Якын арада сезне борчыган мәсьәлә хәл ителер дип ышанабыз.

Рәсемдә: Укучыбыз Ильяс Мөхәммәтшинны Мелитополь урамында җыелган күлләвек борчый.