Күзләрдә очкын иде

Балаларны да, өлкәннәрне дә һәм хәтта янәшәдә генә үз эшләрен күргәзмәгә куйган гамәли сәнгать осталарын да бердәй җәлеп итте ул.
Гаҗәп бит: ике кулыңны селтәп кил дә, барлы-юклы 60 минут эчендә кулыңда майлы буяулар белән үзең иҗат иткән картина булсын әле! Янәшәңдә рәссам Миләүшә Нуруллина торганда, теләсә нинди яңгырлы көнне дә кояш нурларына манчырга, гади генә вакыйганы да тантанага әйләндерергә була икән ләбаса. Шунда, үзең дә сизмәстән, ниндидер дулкынландыргыч иҗади халәт бөтереп ала. Сайлап алган кечкенә генә катыргы кисәгендә могҗиза тудыра алуыңа тәмам ышана башлыйсың. Ә моның өчен бары тик җаның теләгән төсләргә шикләнмичә генә үрел дә, үзең генә белгән назга, моңга төреп, кыюрак итеп сал икән шуларны. Төсләр могҗизасына хәйран калып, иҗат ләззәтенең тәмен татыган мәлдә, үз мөмкинлекләренә шикләнебрәк, өстәл янына кыяр-кыймас кына килгәннәрнең дә күзләрендә очкын иде. «Эх, белмәдем шул, мин дә барган була идем», - дип уфтанып кала күрмә, ял көннәрендә музейда үтәчәк осталык дәресләрендә катнашып, танылган остада өйрәнчек булу мөмкинлегең бар әле. Анда да сценарий үзгәрмәячәк: буш кул белән килеп, киткәндә буявы да кипмәгән рәсемең инде кысада булыр.