Әле үзебезнең классташлар группасында кайда туганыбызны сөйләшеп алдык та, кемдер мин роддомда туганмын димәкче дә булган иде, туп-тучны итеп фактлар белән раслагач ризалашты тагын. Тик "Каян беләсең син барсын да" дип кенә аптырашып алдылар, ник белмәскә, мин үземнән соңгы биш туганымның кайсының роддомда, кайсының әттә салган шыңгырдап торган яңа нарат өйдә туганын беләм бит. Авыл тарихы шул без бит инде ул, безнең гомерләр, безнең язмышлар, тарих шулардан языла.
Ярар, үз гаиләм тарихы белән бәйләп тагын авылым тарихына әйләнеп кайтыйм әле, ике ел авылны яңа туган бәбәйләр тавышы белән сөендергәннән соң, роддом ябылган, сәбәбен яздым инде. Тик роддомда бәбәй табуның уңай якларын белгән-аңлаган әниләр-нәнәләр ике ел өйдә бәбәй табып караганнан соң, колхоз идарәсенә яңа тәкъдим куйганнар: безгә ашау-эчү булмаса да ярый, аны өйдән дә алып килә алабыз, сез безгә роддомны гына ачыгыз.
Кәнишне, роддомда Наһар апаның йомшак куллары белән башларыннан сыйпап, сыпырып-назлап кына бәбәй таптырулары, бәбәй тапкан хатын-кызның үзен дә, яңа туган сабыен да юындырып-коендырып тәрбия кылулары, өйдә бәбәй тапкан безнең әниләр моны күргәнмени? Аның өстенә тагын сый-хөрмәт. Роддомда бәбәй тапкан хатын-кызга бәбәй ашы, бәбәй күчтәнәче күтәреп көне буенча туган-дуслар-күршеләр килгән. Күчтәнәчләре дә авылча, кемдер токмачлы аш, кемдер пирәмәч, көз көне булса кәбестә тәкәсе, җәй көне булса, яңа бәрәңге, барысы да авыл сые, авыл хөрмәте. Чәчәк күтәреп килгән бер генә кеше дә булмаган ул заманда. Нәкъ Сәвит заманында хөрмәтле Л.И.Брежнев әйткәнчә, "Икмәк булса, җыр да була".
Кешенең тамагы туйгач кына матурлыкка күзе төшә.
Без нигәдер үткәннәргә әйләнеп карамыйбыз, бүгенгегә шөкер итмибез.
Безнең бүген тамак тук, артыгы белән тук, без кибеттә сайлана-сайлана ризык алабыз. Тарихны онытабыз, югыйсә әле бит менә барлы-юклы җитмеш ел элек кенә колхозларның бала тапкан хатын-кызларны кысыр аш, борчак боткасы белән туйдырырлык та хәле булмаган. Күп туган ул заманда балалар, елына утызар-кырыгар бала тапкан әниләр. Сугыштан соңгы экономиканы күтәрергә эшче көчләр кирәк булган, басулар тутырып иген үстерергә, фермаларда сыер саварга, завод станоклары артында эшләргә эшче көчләр кирәк булган. Чөнки сугышны егерме миллион корбаннар хисабына җиңгәнбез.
Ә илнең-колхозларның шуларга алмаш итеп үстерерлек бала тапкан хатыннарны авыл роддомында дүрт көн ашатырлык та хәле-рәте булмаган...
Җәмәгать, бүгенге рәхәтлеккә мең шөкерләр әйтик тә, үткәнгә борылып карыйк, балаларга-оныкларга ипинең күпме көч салып үстерелгәнен аңлатыйк.
Хәер, белмим инде, булмастыр ул, чөнки кызын роддомнан өч роза чәчәге белән каршылаган киявенә ачудан шартлый язган әби кеше оныгына ипи кадере турында сөйләр дип уйлыйсызмы? Белмим...
Күңелемнән генә әнидән ишеткән дога сүзләремне кабатлыйм: "Раббым, җир өсләренә хәерле-шифалы яңгырлар ирештер, бәндәләреңне ачка тәкъдирләмә". Ә яңгыр бик тансык кунак әле ул быелгы җәйдә. Чәчәкме? Чәчәк ул чәчәк инде. Аны мин үзем дә яратам, тик букетта күз яше түгеп утырганын түгел, түтәлдә күз явын алып утырганын...
Рәйсә Галимуллина
Кукмара, Мәмәшир
Фото: ru.freepik.com
Кызыклы яңалыкларны күзәтеп бару өчен безнең МАХ каналына кушылыгыз.
Комментарийлар