Ире ташлагач, кызым аракыга үрелде, эшеннән куылды...

Чулпан бик иртә кияүгә чыкты. Әмма ире юньле кеше булмады, кызганыч. Балаларына 10 яшь булганда, ире башка хатынга өйләнде. Өйләнде дә, гаиләсен онытты. Инде бала үсеп егет булды, ә әтисен шуннан бирле күргәне дә юк. Чулпан бу хәлне бик авыр кичерде, аракыга үрелә башлады. Әтисе белән бик борчылдык, бердәнбер балабызның бу хәлгә төшүенә күңел елады.

Чулпанны эшеннән кудылар, бик озак эзләгәч, бер кибеткә эшкә урнашты. Ә моңа кадәр дәрәҗәле урында эшли иде. Эшендә бер ир белән танышты. Ул ирнең безнең белән бер яшьтә икәнен белгәч, каршы төшәргә уйлаган идем. Әмма туктап калдым, чөнки бик акыллы кешегә охшаган, иң мөһиме – кызыбызны ярата, хөрмәт итә, кайгырта. Шешәдән дә аерыды ул аны, оныгыбызга да ярдәм итеп тора. Хәзер кызымның тормышы җайланып килә сыман. Инде киләчәге якты булсын иде. 

Флүрә, Алабуга