Мәңгелеккә озатыр өчен генә, кайтып китәсез бит авылга...

Авыл картая.

Кыр капкасы, авыл мазары (зираты)
Каршы ала килгән киткәнне.
Үле тынлык тора, җансыз тынлык...
Искәртә ул гомер үткәнне.

Гомер чиге җиткәч, юллар уртак,
Шушы мазар иле – өч аршын.
Сиңа, миңа, барчабызга җитә,
Әҗәлләрдән качкан кем бар соң?!

Беркем калмый, һәммәбезне көтә
Авыл башындагы мазары.
Бүген генә шаулап тора бит ул
Мәшәкатьле дөнья базары.

Күзгә карап, адәм белән бергә,
Авыллар да бара картаеп.
Такта кадакланган тәрәзәләр,
Иске йортлар тора муртаеп...

Йортлар гына әле бер хәл иде,
Җаны белән сүнә бит авыл!
Яшьләр китә, авыл рухы бетә,
Кемнәр кылган дога бу, кабул?

Җаны сүнгәч кемнәр терелтер соң?
Терек суы бармы? Кем табар?
Авыл үлә... Туган авылларның
Соңгы капкаларын кем ябар?