«Аю кебек тауның сыртына менеп, диңгезгә кул изәсәм иде!”

5нче сыйныфта укый идем. Рус теле китабында шундый рәсем күрдем: диңгез яры, аюга охшаган тау күренеп тора, пионер галстугы таккан, матур киенгән балалар учак тирәсендә утыра... Диңгез күрмәгән авыл баласы күңеленнән дә аның гаҗәеп гүзәллеге үтте. Анда бик рәхәттер, ә бу тау чыннан да аю кебекме икән дигән уй... Аннары көчле бер теләк үтте күңелдән.

Шундый да сәер иде ул, тормышка ашмаслыгын белгәнгә дә, бик матур, көчле теләк булгандыр ул: “Мин дә шунда булсам, диңгезнең ни икәнен белсәм, шул аю кебек тауның сыртына менеп, диңгезгә кул изәсәм иде!” Ниндидер үҗәтлек бар иде бу теләктә! Аннары кычкырып көлеп тә куйдым... Бәрәңге бакчасында эшләп кергән куллар пычрак, күлмәк итәге киртәгә эләгеп ертылган, яланаякта бер дә бетмәс “чеби оялары” чөнки! Мондый кыз андый җиргә баралмый, бу бит сиңа Чистайдагы Сабантуена баргы кели, дип әйтү генә түгел! Булды: бу теләк шунда ук онытылды!

...Ә минем 5нче сыйныфта укыганда "Яшь ленинчы" гәзитендә беренче кечкенә генә хәбәрем чыккан иде. Мәктәптә генә түгел, бөтен авыл шаулады хәтта. Шуннан минем гел язасым килде, гәзит үткәргән һәр конкурста катнаштым, өчесендә җиңдем. Редакция бүләкләрен мәктәптә линейкада мәктәп директоры Хадимә апа яхшы сүзләр белән мактый-мактый тапшыра иде. Тагы да дәртләнеп китеп, тагы да күбрәк яза башладым. Шигырь язып караган идем, ул да басылды хәтта!