– Мин Кукмара аграр көллиятендә укып йөрим. Һәр атнаны әни янына кайтам. Ул көнне җомга бит, әни кайтмаска да кушты. Ике буын туганнарым – Ландыш Каримова белән Эльвина Иванова Казанда укыйлар. Туганнар төркеменә, автобуслар килми, урамнар тулы кар, шәһәр эчендә атлап та йөрерлек түгел, дип язып җибәргәннәр иде, өйдәгеләргә шул җитә калды, берегез дә кайтмыйсыз, диләр. Ә минем тулай торакта каласым килмәде, икенче атнага хәрби комиссариатка да барасы. Кукмарадан Балтачка кадәр безне көллият автобусы йөртә, юл бәясе 30 сум, дүшәмбе иртән килеп ала ул. Җомга көнне автобусны, буран булу сәбәпле, иртәрәк җибәрделәр. Юллар хикмәт иде. Без юл кырыен да, аның уртасын да күрмәдек, дигәндәй, автобус йөртүчесе ничек күрә икән дип шаккаттык. Балтачка кайтып җиттек җитүен, әле бит авыл арасы бар. Башка көнне тыз-быз йөреп торган таксиларның исе дә калмаган... Әни, ничек кирәк алай бер таксистны табып, аны шактый гына көтеп торып, утырып кайттым. Авыл башында ук төшереп калдырды, урамга керерлек түгел иде. Җил дә каршы исә, көчкә кайтып ирештем. Үзәккә үткән суык җилдән чак җылындым, – ди Нәфис Якупов.
Парлы җырчылар Зәйнәб Фәрхетдинова белән Зөфәр Билаловларны буран Чаллыда “бикләп” калдыра.
– 2014 елдан бирле күңелемдә бер хыялым бар иде. Халкыбызның борынгы моңлы җырларын, озын көйләрен барлык бормаларын – мелизмнарын саклаган хәлдә җырлаучыларны бер сәхнәгә җыеп, республика күләмендә “Су буйлап” дигән зур фестиваль оештырырга тели идем. Көнен 19 январьга билгеләдек. Без инде, оештыручылар буларак, пәнҗешәмбе көнне үк Чаллыга кузгалдык. Аяз көн, кояш, һава торышы шул кадәр матур иде. Иртән чәй эчкәндә Зөфәр дә: “Җиле дә юк, тынлык... Сәер әле бу”, – диде әле. Чаллыда ду китереп әзерләндек, төн җитте. Иртәнге сәгать дүртләр тулып киткәч, бурын тузынырга тотынмасынмы. Фестивальгә зур коллективлар, ансамбльләр, бик күп ялгыз җырлаучылар чакырулы. Кеше гомере белән шаярырга ярамый, кайсы бер кеше бураннан алда барып җитәм дип, юлга чыгарга да мөмкин. Без тизрәк телефоннарга ябыштык. Буран бәлки басылмасмы дигән өмет тә бар иде, кая ул! Фестивальне 11 февральгә күчердек. Кунакханәгә урнашкан идек, җомга көнен шунда үткәрдек. Бәясе дә кыйммәт, үз өеңдәге сыман рәхәт тә түгел дип, акча ягын уйлап, шимбә көнне догаларыбызны укып, кайтырга кузгалдык. Чаллы төбеннән җибәрмәделәр, кире бордылар. Әле ул көнне дә күпер төбендә машинаны юл читенә борып куйды, курыктык. Юлларда кар көртләре, аның астында шыр боз, күз күреме юк, коточкыч иде. Якшәмбе көнне ипләп кенә кайтып җиттек, шөкер. Әйтер сүзем шул, синоптиклар һава торышы бозыла ди икән, алар сүзенә колак салырга кирәк. Минем белән берни дә булмый дип, юлга чыгарга ярамый. Аллам сакласын, буранлы көннәрдә юлларда имгәнүчеләр дә, үлүчеләр дә әз булмады. Үзебезне сакларга өйрәник. Сакланганны гына саклармын дигән бит Аллаһы Тәгалә, – ди Зәйнәб ханым.
Бу бураннар бер нәрсәне аңларга ярдәм итте, ярамый, тыела дигән сүзләрне, чынлап та, атлап чыкмаска кирәк. Үкчә кычытса да, күңел ашкынса да бәлаләрдән имин булу хәерле.
Кызыклы яңалыкларны күзәтеп бару өчен безнең МАХ каналына кушылыгыз.
Комментарийлар