“Терлек алып килгән өчен безне бик нык кунак итеп, хөрмәт күрсәттеләр. Ашханәләргә алып кереп сыйладылар. Кызыл Мәйдан янындагы зур ГУМ кибетен читтән генә карап киттек, кулыбызда акча булмагач кермәдек. Шулай да авыл халкының төшенә дә кереп карамаган әфлисуннарны беренче тапкыр без Бөрбашка алып кайттык. Өйдәгеләрнең исе китте. Хәзерге кебек кулга тотып ашау юк, бар кешегә җитсен дип, телемләп кенә чәйгә салып эчтек, тәмен шулай белдек”, – дип искә ала ул елларны.
Шуннан соң авылдан бер кая да чыгып китмәгән инде ул. Гаиләгез белән совхозда эшлисез дип, Сочига шифаханәгә юллама биргәннән соң да бармаган. “Ул вакытта абзарда 7 баш мөгезле эре терлек иде. Товар поездына төяп чыгып китсәм генә, бара алмыйбыз, дип баш тарттык. Юкса, башка совхоз эшчеләренең кайберләре бу мөмкинлектән файдалана белде, без дәвалануны, ял итүне белмәдек, эшне генә белдек. Әтидән аермалы буларак, мин читтә тормыш итүнең ни икәнен күрмәдем”, – ди Сания апа.
Узганда калган сагыну
Аларның гаиләсе Казахстан якларына китеп төпләнгән була. Гурьев шәһәрендә бар мөмкинлекләре булган фатирда яшиләр. Әниләре туристларга ашарга пешергән. “Анда торганда өйдә ашау пешермәдек, әни сумка тутырып ризык алып кайтты. Авылга кайтыгыз, монда да яшәргә була дигән сүзгә ышанып бөтен әйберләрне сатып кайткан идек, әти ун көн генә яшәде дә, кабаттан Казахстанга чыгып китте. Ике елдан соң кире авылга кайтты. Әни гомере буе Казахстанны сагынып яшәде”, – дип искә ала ул.
Әтиләре кайткач, урман буендагы тавык фермасына яшәргә менәләр. Әтисенә сукыр эчәгенә операция ясагач, әнисенә ярдәм итәргә кирәк булгач, сәгать өчтә торып якындагы чишмәдән өч чиләкләп 40 ләгәнгә су ташыганнан соң, 3 чакрым ераклыктагы мәктәпкә җәяү китә. Мәктәп директоры Эльбрус абый: “Сания, ник дәрестә йоклап утырасың?” – дип әйтеп аргач, укучысының иртә таңнан фермада эшләп килгәнен белә. “Гомер буе фермада эшләдем, тавык фермасындагы газапны бер фермада да күрмәдем, – ди Сания апа. – Тавыкларга ашатырга, йомырка салдырыр өчен үләксә менгерәләр иде. Төн буе шуларны чабып, учак ягып пешерәбез, иртән шуны тавыкларга ашаттык. 2 меңләп тавык, көн саен йомыркасын җыярга кирәк, өстәвенә йомырканы Шәмәрдәнгә менгерәсе”.
Дүрт баладан бүген алар икесе генә калган. Свердловск шәһәрендә яшәүче апасы белән көн дә телефоннан сөйләшеп торалар. Әхмәт абый белән ике малай тәрбияләп үстергәннәр, икесе дә авылда төпләнеп калган. “Хәзерге тормышым бик рәхәт, балаларым янымда, сәламәтлек кенә чамалы, – ди Сания апа. – Гомерем буе иртәнге дүрттә тордым. Хәзер аның кадәр иртә тормыйм, шулай да балалар торышка чәйләр кайнатырга тырышам. Аларны эшкә, укырга озатам. Ике бозау бар, миңа хәрәкәт кирәк, чыкмагыз, үзем карыйм, дим. Әзер белән карыйм, кирәген алып кайтып торалар. Гомер буе терлек карагач, маллардан башка тора алмыйм”.
Кызыклы яңалыкларны күзәтеп бару өчен безнең МАХ каналына кушылыгыз.
Комментарийлар