Дөрес, Тинчурин театры актерлары образларын үзләре дә кызык-кызык сүзләр белән баетып торды. Альфредның (Артем Пискунов): “Тор Тукай, килеп җиттек. Әйдә үсте-үсте”, – дип көйләп сөйләве дә ни тора. Шулай да Тинчуриннар – кызыграк, Камаллар – табигыйрак.
Тинчурин театрында яшьләр турында спектакльләр җитәрлек. Әйтик, Туфан Миңнуллинның “Ак тәүбә, кара тәүбә. Безнең көннәр” әсәре дистә еллар сәхнәдән төшми. Анда да дүрт егет каладан авылга мәдәният йортын җиткерергә кайта. Гомәр-Заһир (Артем Пискунов белән Зөлфәт Закиров) бу әсәрдә дә дуслар. Гомәр белән Альфредның образлары, Заһир белән Тукайның образлары охшаш, шуңа күрә вакыты-вакыты белән “Казан егетләре”н караганда “Ак тәүбә, кара тәүбә”не искә төшердем.
Шулай да Камал һәм Тинчурин театрларында куелган “Казан егетләре”нең бер охшаш ягы бар. Ул да булса, кызлар рольләре. Камалдан дүрт кыз – Люция Хәмитова, Әнисә Сабирова, Раушания Юкачева, Фәридә Сафина. Тинчуриннан дүрт кыз – Эльвина Кәримова (Асия), Зәринә Сафина (Хәбибә), Әдилә Хәсәнова (Фәүзия) һәм Эльвина Насыйбуллина (Фирдәвес). Барысы да бик үтемле уйнадылар.
Тинчурин кызларының мотороллерга төялеп егетләрне кыйнарга баруы да, артларыннан бензопила белән йөгерүләре дә мавыктыргыч, сүз дә юк. Егетләрнең җаннарын алып, иманнарын укыттылар. Гашыйк булгач, кызларга хас нечкә күңеллелекне дә күрсәттеләр. Миңа калса, бу спектакль хатын-кызлар өчен бер әсбап та була аладыр. Фирдәвеснең Фирдәвесне эшләтүен генә карыйк. Эльвина Насыйбуллина Салават Хәбибуллинның аркасына көрәк терәп, бөтен ашыгыч эшләрне эшләтеп бетерә. Мылтык терәп торалар дип ышанган Салават Хабибуллин ялганны ачыклагач: “Сез бит эш фәрештәсе”, – дип әйтә дә майлап куя. Сынап карарга кирәк әле.
Шешә тотып бию: бәхетем син шәраб...
Иң истә калган образларның тагын берсе – Мартыныч-Мөбәрәк. Егетләрне алдап-йолдап авылга алып кайткан кеше. Камал театрында бу рольне Рәшит Шамкай уйнаган булган. Тинчуринда исә, Мөбәрәк – Алмаз Фәтхуллин. Җиренә җиткереп уйнады, сүз юк. Шәраб турында җырлагач, хәтта шешәне сабый бала кебек кадерләп тотып биеп тә алды. Бу алымны ошатмаучылар булыр, мөгаен. Әмма миңа калса бик урынлы. Хәзер дә андый кешеләр барлыгын истә тотсаң, каз тәннәре йөгерә. “Бәхетем син шәраб, тәхетем син шәраб” – бик бәхетсез кешенең җыры бит инде бу...
Спектакльдә яңгыраган җыр-биюләргә сораулар юк. Вакыт машинасына утырган кебек тамашачыны шул чор рухына алып кайталар. Күпләр өчен бу спектакль шаулы яшьлек елларын искә төшерер. Кемдер сагыныр, ә кемдер көенер. Шунысы хак: көләсе килсә дә, елыйсы килсә дә барыгыз. Бәлки, “Казан егетләре”ндә бушанып дәва табып кайтырсыз.
Алмаз Хәмзин: Без шушы егетләр кебек үстек. Булды инде андый хәлләр. Бөтенесен күрмичә, кеше булып булмый. Типкәләнсәң дә, бәргәләнсәң дә чыныгасың, әгәр башыңны югалтмасаң. Үзеңне югалтмаска кирәк. Бу әсәр, эчкечелек культы түгел, киресенчә, аңа каршы.
Марат Яруллин: Айдар Җаббаровның бөтен спектакльләрен дә бик теләп карыйм. Иң күп аның спектакльләренә йөримдер. Гастрольләрдән буш вакытта театрга вакыт табарга тырышам. “Казан егетләре” арасыннан миңа иң охшаганы Альфредтыр, мөгаен. Аның энергиясе минекенә якын. (Бәлки, кызлар белән сөйләшү алымнарыгыз охшаштыр? – Авт. И.Г.) Бәлки, дөрестән дә шулайдыр. Һәр образ үзенчәлекле, кызыклы. Егетләр дә кызлар да булдыра. Барып карарга кирәк.
Әсәрнең сюжеты бик гади. Инженер белемен алган дүрт Казан егете диплом тапшыру кичәсеннән соң, яхшы гына “бәйрәм итеп”, бер авылда уяналар. Заманында авылда аракы заводы эшләгән. Ул ябылгач, ирләр дә кайсы кая таралган. Шулай итеп, авылда бары хатын-кызлар гына калган.

Билгеле булганча, Татарстанда «Гаилә» илкүләм проекты гамәлгә ашырыла.
Кызыклы яңалыкларны күзәтеп бару өчен безнең МАХ каналына кушылыгыз.
Илгизә Галиуллина
Комментарийлар