Гөлназ Сираеваның гаиләсе "ишәйгән"

- Тормышыбыздагы иң зур яңалык: өебездә песи барлыкка килде. Балачакта да безнең өйдә песи булганы юк иде. Дөресрәге, мин алардан уттан курыккан кебек курыктым. Үсмер чакта исә аларны күралмас дәрәҗәгә җиттем. Әмма еллар узу белән, бу йомшаккайларга карата мәхәббәтем уянды. Икетуган сеңлемнең песие балалагач, берсен үзем эләктереп калдым. Озын йонлы британ песие. Туган йортында аны Дымка дип йөртсәләр, мин Миучиа дигән исем куштым. Хәзер алты айлык булды. Безнең баш очына ятып йоклый. Ике-өч көнгә китәсе булганда, ашарына күп итеп салып, фатирда калдырабыз. Безне бик сагынып көтеп ала, ди Гөлназ.