Ерткычлардан да ник мәрхәмәтсез сез, кешеләр!

Ул, баласын күтәргән килеш, миңа таба килде дә: «Беләсеңме, Рузилә, әниләрнең дә төрлесе бар икән», - диде. Әйе, бала табып та, ана хокукыннан мәхрүм ителгән, сабые туу белән, аны чит-ятларның ишек төпләрендә, вокзалларда ташлап качкан түбән җаннар да бар шул.

- Күрше палатада бер баланы ташлап калдырдылар. Аңа карап йөрәк әрнеде. Үзе кечкенә, үзе авыру. Көне буе система астында ята. Мескенем, башын бертуктау­сыз йә таш стенага, йә караватка бәрә. Елый-елый үз-үзен тирбәтеп йоклата. Тумас борын газап. Юешләнгән урын-җирен дә соңыннан гына алыштыралар, - дип сөйли Айгөл.
Аның белән беркөнне туган сабыйларны, ак җәймәләргә төреп, кочактан-кочакка алып, мәхәббәт нурына коендырганда, бу баланы, төннәрен әрнеп елаганда, кулга алучы булырмы икән? Баласын ташлап киткән кешегә ни дисәң дә, аз кебек. Вөҗданы йоклаган кешеләр болар.