"Өйдәге подвалга да итек белән төшеп булмый..."

Өйдәге подвалга да итек белән төшеп булмый. Йөзәм дисәң, суы салкынрак. Пожарный күл дә тулып ташып тора. Бөтен урамыбызда шулай. Тик зарланучы юк. Без күнгән инде. Җәен су җитмәүчеге биреп торасы иде дә бит, безнең кулда түгел.
Ә менә җирләрне дәррәү, бертигез өлгертәчәк. Хәзерге заман агрономнарыннан көнләшеп тә куям. Мондый язлар сирәк була бит.
Үзем техниканы - трактор малаен хәзерләп, көйләп бетердем. Бу ел аңа эш күп булачак. Чирәм, газон җирләрен дә сукаларбыз, диеп уйлыйбыз.
Ир бала булып дөньяга килүемә бер куансам, олы яшем җиткәнче ел саен берәр техника ала баруыма сөенәм. Соңгы 20 еллар җыйдым бит. Карап тота белсәң, эшли бит алар.
Кар көрәргә - көрәгеч,
Җир сөрергә - трактор малае,
Агачларны сакларга - сиптергеч,
Печән чабарга  - косилка,
Нәрсә юсаң да - " керхер",
Су суыртырга - насос системасы,
Ут бетсә - станция,
Һәм башка бик куп җайланмалар.

Бу язмам ир егетләр өчен дияр идем. Олы яшьтә дә хуҗалыкны яшь чактагы сыман алып барасы килә. Тик исәнлек инде күптән ул түгел. Кайвакыт басып торыр өчен дә терәү сорый. Сатып алыр өчен дә, пенсионер көче тугел.
Хуҗалык кирәгенә көн дә кеше чакырып булмый. Кыйммәт тә, кешесе дә юк.