Радик Сабиров вафат: «Шәһри Казан» редакциясе зур югалту кичерә

Аяз көндә яшен суккан кебек булды. Әле май аенда гына тортка шәмнәр куеп, “Туган көн” җырын җырлап, аңа ак бәхетләр, ныклы сәламәтлек теләгән идек. Кичә генә эштә күрештек, ә бүген ул – юк... Әле дә ышана алмыйбыз. Хәзер дә бүлмәгә кереп: “Эшкә килдегезме?” – дип елмаеп сорап алуын көтәбез. Күңел дә, акыл да бу хәбәрне кабул итми.

“Шәһри Казан” редакциясе – минем беренче эш урыным. Бу зур гаиләгә мине кабул иткән кеше дә – Радик абый иде. Журналистика факультетының 1 нче курсында укучы, тәҗрибәсез студент булсам да, ышанды. Гомумән, һәркемгә ышаныч белән карады ул. Беркайчан авыр сүз әйтмәде, чын мәгънәдә кешелекле була белде. Барысын үз эченә җыеп барды, бәлки, шушы сыйфаты да аның гомерен кыскарткандыр...
Ул көнне-төнгә ялгап эшләде. Ял көнеме, иртәме, кичме – ул эштә иде. Сайт һәм газета укучылары артсын, материалларыбызны күбрәк кеше күрсен, укысын өчен тырышты.

Редакциядән генә түгел, гомумән, “Татмедиа”дан иң соңгы булып эштән чыгып китүче кеше иде ул.  Аның хезмәте һәрберебез өчен үрнәк булды. Без, чыннан да, аның командасы, бер бөтен идек. Ул безне дә эшебезнең фанатлары булырга өйрәтте. Һәрвакыт заман белән бергә атлады, яңалыкка омтылды. Аеруча безнең кебек яшь журналистларга таяныч, терәк булып, кулдан тотып өйрәтеп торды. Без аның белән эшләп, аралашып калган бәхетле кешеләр. 

Үзен түгел, беренче чиратта, башкаларны бәхетле итәргә тырышты. Аның ярдәмен күргән кешеләр, ул укыткан студентлар, якын дуслары, туганнары  – моңа шаһит. Эше хисапсыз күп булса да, ул һәр атна саен туган йортына, әти-әнисе янына ашкынды. Кызларын аның кебек яратучы, кадерләп торучы әтиләр бик сирәк. 

Аның турында нәрсә язсак та, аз булыр кебек. Яхшылыгың, игелегең, хөрмәтең өчен рәхмәт, Радик абый! Урыннарың оҗмахта булсын...
Радик Рәшит улы Сабировның якыннары, туганнары, дусларының авыр кайгысын уртаклашабыз.