Авыл каймагының тәме югалмасын иде…

Әни күптән инде сыер асрамый, шуңа күрә без кайткан саен авылдашлар ярдәмгә килә. Кемдер сөт сатып бирә, кемдер каймак чыгара. Авылга кайткан саен әни безгә иң тәмле десерт — авыл каймагын алып куя. Шәһәргә киткәндә күчтәнәч итеп тә җибәрә.

Балаларым да ошатты бу гади генә «десерт»ны. Ак ипигә юка гына каймак сылап, өстенә кайнатма ягып җибәрсәң — нинди тортлар, нинди тәм-томнар кирәк тагын? Чын авыл каймагы белән чәй эчү — үзе бер ләззәт бирә.

Тик менә соңгы вакытта күңелгә шик керә башлады. Каймак дигәнебез нигәдер сливки — куе сөт өсте кебек кенә булып калды. Кашык белән алсаң да, элеккеге кебек тыгыз, майлы каймак түгел. Әллә сыер асраучыларның куллары киттеме соң?

Әни әйтүенчә, кайберәүләр хәзер каймакка кайнатылган сөт куша икән. Күләмен күбәйтеп күрсәтү өчен. Нәтиҗәдә чын каймак урынына шул ук сыеграк масса килеп чыга. Ә кеше бит акчасын чын каймак өчен түли.

Бәяләрен дә караштырып чыктым. Әйтик, ярты литр каймакны 300 сумга сатучылар бар, кемдер 360 сумга да куя. 250 граммы 150–180 сум тирәсе йөри. Сөтнең бәясе дә билгеле: өч литры 150–180 сум чамасы.

Дөрес, мине укучылар арасында: «Сыер асрап кара, аның мәшәкате күп», — дип әйтүчеләр табылыр. Әлбәттә, сыер асрау — җиңел эш түгел. Иртән-кичен саварга, ашатырга, карарга кирәк. Әмма сүз бит монда хезмәтнең авырлыгы турында түгел, намус турында бара.

Авыл ризыгы һәрвакыт табигыйлыгы, сафлыгы белән кадерле булды. Шәһәр кешесе авылга кайтканда да шул сыйфат өчен акча бирә. Чөнки ул авыл продуктына ышана. Әгәр шул ышаныч какшаса, авыл ризыгының кадере дә кими башламасмы?

Каймак — ул гади генә ризык түгел. Ул — авылның тәме, балачак истәлеге, әниләр кул җылысы. Шуңа күрә ул ясалма түгел, чын булырга тиеш.

Авыл каймагының тәме югалмасын иде. Кешеләрнең намусы да.