Авылда яшәр идегезме? Газета укучылары җавап бирде

Илфат Мостафин, машина йөртүче:
– Мамадыш районында туып-үстем. Авыл тормышын үз иттем, шунлыктан, шәһәргә китәргә ашкынмадым. Хәзер авыл халкының тормыш-көнкүреше шәһәрдәгедән ким түгел. Өйләргә газ, су кергән, элеккеге еллардагы шикелле 5-6 машина утын әзерлисе түгел. Техниканы яратам, кече техниканың да нинди генә төрләре юк бүген. Кече техника хуҗалыктагы эшләрдә алыштыргысыз булышчы. Авылның кичке тынлыгы һәм саф һавасы – үзе шифа. 

Равия Муфтахова, хезмәткәр:
– Казан кызы мин. Әтием Ибраһим белән әнием Фигаль дә казанлылар. Казан бистәсендә үз йортыбызда яшибез, шунлыктан, без авыл көнкүрешеннән әллә ни аермалы түгел. Кош-корт асрыйбыз, булган кадәр җир кишәрлегенә бәрәңгесен һәм яшелчәсен утыртабыз, җимеш агачлары үстерәбез. Бабайларыбыз үз заманында Чистай районыннан Казанга килеп төпләнгән. Чистайда туганнарыбыз бар, алар янына кайткалап йөрибез.

Эльвира Вәлиева, журналист:
– Бүген үк авылга кайтып китәр идем, дип өздереп әйтә алмыйм. Казанны да һәм үземнең эшемне дә яратам. Авылда калып, тормыш алып баручыларга хөрмәтем зур. Туган районым – Яшел Үзәнне онытканым юк, даими кайтып йөрибез. Пенсиягә чыккач, авылга кайтып яшәргә хыял бар анысы. Казанда яшәсәм дә, авылдан килгән кеше буларак, мин күңелемдә барыбер дә “авыл баласы”.

Муллагаян Маннапов, тракторчы:
– Элекке елларда колхозда, аннан соң төзелеш оешмасында эшләдем. Агач-таш эшләренә һәвәслегем бар. Мамадыш районындагы Баскан авылында туганнар белән дуслар булышлыгында өй һәм каралты-кура төзедек. Аллаһыга шөкер, матур гына көн күрәбез. Авыл тормышына ияләшелгән инде. Йорт-җирне, терлекләрне, җимеш агачларын калдырып, шәһәргә күченеп китеп булмас. Шәһәрдә халык җитәрлек, үзләре авылга күченеп кайтсыннар.