Имән миллеге – үзе бер рәхәтлек, яки утын мунчасының хикмәте

Бәясе дә кыйммәт түгел. Хәер анысына игътибар да итмәгән булыр идек: чөнки без утын мунчасы яратабыз. Әнә мич башыннан ургылып чыккан (каен утыныныкы тагын да көчлерәк кебек тоела) төтен һавага ашкына, сирәк кенә бакчадагы агач ботаклары өстенә ятып ала, җил малае шаяртканда ишегалдына кереп, безнең хәлне дә белешеп чыга.

...Атна буена җыелган кәгазьләр, газета, дәфтәр битләрен мич эченә тутырасың да бер кочак утыныңны шулар янына салып, мичеңне тергезеп җибәрәсең. Зурлыгына карап, алар янына тагын берничә пүлән дә өстәлергә мөмкин. Һәм озак та үтми, сөлгеләреңне, җәйдән киптереп куелган төрле җиләк-яфраклардан әзерләнгән тәмле чәеңне кыстырып, кайнар, рәхәт, миллек исләре килеп торган мунчаңа йөгерәсең. Миллеге дә шәп шул: каен янына әрем, мәтрүшкә, бөтнек кушылган. Аның суына карлыган яки шомырт ботагы да салынган булса әле... Уххх. Ә имән миллеге – үзе бер рәхәтлек.

Тукта, аңа кадәр капка төбендәге утынны киләсе җәй өчен кисеп, ташып, урнаштырып куясы бар бит. Ярый, анысын өйдәге ир-ат халкы эшләсен дә, ди. Әмма синең дә бит әле чыгып, үзенә күрә булышасың, дөресрәге, бил язасың килә. Шул арада балачакта дөрес итеп өймәгән утын әрдәнәсенең син әйләнгән арада кире авып төшкәне дә искә төшә. Хәзер инде бу турыда елмаеп кына хәтереңне яңартсаң да, ул чакта елыйсы килгәндер. Һәр эшнең тәртибе, җае бар шул! Бу юлы әнә шул җае белән өяргә тырыштым.

Шул-лаай, бакчадагы бауга кер эләргә чыккан җирдән генә берничә арба утынны әрдәнәсенә урнаштырып куйдым әле. Кулларга сагызы ябышып, туңып бетсә дә, түздем, бияләйгә кире керәсе итмәдем.

...Кыскасы, бил дә язылды, юылган керләр дә эленде, балачак та искә төште, бу утынга минем өлешем дә керде бит, дигән канәгатьләнү хисе дә уянды. Ә хәзер безне тыннарны куырырдай кайнар, рәхәт утын мунчасы көтә. Киттекме?

Лилия Нургалиева.

Фото: https://pixabay.com/ru