Тормыш сынаулары сындырмаган хәрби Ришат Сибатов: «Иң зур җиңү – күңелдәге ышанычны югалтмау»

Ләкин нинди генә авырлыклар очраса да, күңелендәге ышанычны, кешелеклелекне һәм көчне югалтмаган ул. Бүген «Курай» позывнойлы ир-егет яу кырында хезмәт итә. Аның тормыш юлы күптәннән сынаулар аша үткән.

— Тормыш юлын шактый сынаулар аша үтәргә туры килде. Аллаһы Тәгалә биргән сыйфатлар белән башны аска төшермичә, алга карап барам, — ди әңгәмәдәшебез Ришат.

Хәрби хезмәткә килү карары аның өчен җиңел генә кабул ителгән. Ул дусларының мобилизация буенча чакырылуын күңеле аша үткәргән. «Алардан калышырга ярамый», - дип уйлаган ул. Бүген инде Ришат бу карарына үкенми. Хезмәт иткән урында взвод командиры вазифасын үти. Аның өчен бу зур җаваплылык. Үзе белгәннәрен яшь егетләргә өйрәтә, аларга таяныч булырга тырыша.

— Кешене өйрәтер алдыннан, башта үзеңне күрсәтергә кирәк. Үзең үрнәк булмыйча, башкаларга киңәш бирү дөрес түгел, — ди «Курай».
Аның бу сүзләрендә тормыш тәҗрибәсе дә, командир җаваплылыгы да сизелә.
Ришат кешеләргә иң беренче чиратта тыныч тормышның кадерен белергә өнди.

— Аллаһы Тәгалә биргән барлык байлыкларны кешеләр үзләре бәяли белсеннәр иде. Гаиләләрен, балаларын ташламасыннар, матур, исән-имин яшәсеннәр иде, — ди ул. Аның өчен кеше сүзенең дә, догасының да көче зур. Яхшы теләкме ул, әллә тәнкыйтьме һәркемнең үз карашы бар. Ришат моны аңлап кабул итә.
— Бер кешегә дә каршы килеп булмый. Һәркемнең үз фикере бар, — ди ул.

«Хәзер авыррак»
Ришат һәр көнен шөкер итүдән башлый.
Яу кырына килгәнче дә хәрби шулай яшәгән. Иртә белән торганда да, кич ятканда да Аллаһы Тәгаләгә рәхмәт әйтеп, гафу сорап, үзенә һәм якыннарына исәнлек-саулык теләгән. Аның өчен иман авыр вакытларда зур таяныч. Яу кырында да ул үзен кулда тотарга тырыша.

— Паникага, коткыга бирелмим. Һәр нәрсәгә мөмкин кадәр тыныч карарга тырышам, — ди «Курай».
Хәзерге вакытта яу кырында хезмәт итү җиңел түгел. Ришат әйтүенчә, бүгенге шартлар элеккегә караганда катлаулырак. Технологияләр, дроннар барысы да яу, бәрелешләр алып бару рәвешен үзгәрткән.

— Бер-ике ел элек җиңелрәк булгандыр. Хәзер авыррак. Дроннар бик күп, һәр адымны уйлап эшләргә кирәк, — ди ул.
Соңгы бурычларның берсен ул аеруча авырлык белән искә ала. Егетләр алгы сызыкка 10 чакрым юл, урман полосалары, ачык урыннар аша ярты көн кергән... Ә тиешле бурычларны үтәп, аннан яшел зонага чыгу өчен һава торышының үзгәрүен көткәннәр. Томан, яңгыр булган вакытта дроннар азрак оча. Шуңа чыгу мөмкинлеген көтәргә туры килгән. Бер атнадан артык вакыт егетләр адымлап чыга алган.
— Ачык урын иң авыры. Анда һәр нәрсәне исәпләргә кирәк, — ди Ришат.

«Сөенеп каршы алабыз»
Яу кырында һәр әйбернең кадере арта. Бер шешә су, бер кисәк ризык, элемтә өчен кирәкле җайланма барысы да мөһим. Алгы сызыкка кергәндә егетләр үзләре белән иң кирәкле әйберләрне генә алалар. Моннан тыш, һәрвакыт элемтәдә булырга кирәк. Кайвакыт азык-төлекне, кирәк-яракларны дроннар ярдәмендә өстән төшерәләр. Шундый шартларда да алар бер-берсенә терәк булып яшиләр.

— Алгы сызыктан чыгуыбызны бер-беребезне сагынып көтеп алабыз. Исән-имин чыкканга сөенәбез, — ди Ришат.
Авырлыклар арасында да егетләр үзләренә көч бирерлек мизгелләр таба.
Сүзебез позывнойга барып тоташа. 
– Бер вакыт авариягә эләгеп, машина белән коймага бәрелгәннән соң, иптәшләрем миңа «Курай» кушаматын бирде. Мин моны елмаеп искә алам. Чөнки яу кырында да кеше булып калу, елмаюны югалтмау зур көч, - ди хәрби.

Тормыш сабагы
Ришатның балачагы да җиңел булмаган. Сигез айлык чагында балалар йортыннан гаиләгә алынган. Әтисе һәм әнисе дип белгән кешеләр аны үз балаларыдай тәрбияләгәннәр. Кызганыч, алар иртә вафат булган. Аннан соң әтисенең бертуган энесе гаиләсе аны үзләренә алган. Алар Ришатны укыткан, тәрбияләгән, зур тормыш юлына чыгарган. Ир-егет аларга бүген дә рәхмәтле.

— Аларга иң зур рәхмәтемне әйтәсем килә. Алар мине кеше иттеләр, тормышка бастырдылар, — ди ул.
Тормышында төрле сикәлтәле юллар булган: балалар йорты, чит гаиләдә яшәү, армия, гаилә кору һәм аерылышу, хәтта тимер рәшәткәне дә күрергә туры килгән аңа. Ләкин ул үткәннәрен тормыш сабагы дип кабул итә.
Бүген Ришат өчен иң зур шатлык — якыннарының исән-сау булуы. Өеннән килгән хәбәрләр аңа көч бирә. Якын апасының, сеңлесенең гаилә коруы аны сөендергән.

— Аллага шөкер, якыннарым исән-имин. Шуңа бик шатмын, — ди ул. Үзе дә гаилә корырга тели. Тик барысы да үз вакыты белән булыр дип ышана.

Ришат Сибатов авырлыклар аша үтеп тә кешелеклелеген саклап калган ир-егет. Аның өчен каһарманлык авыр вакытта бирешмәү, иптәшеңне ташламау, һәр көнне җаваплылык белән каршы алу. Ә иң зур җиңү: нинди генә сынаулар булса да, күңелдәге ышанычны югалтмау.
– Бүген дә үз юлымны Аллага тапшырып, шөкер итеп, башымны аска имичә, алга карап дәвам итәм, - ди Ришат.