Җырчы Зәринә Хәсәншина юл һәлакәтенә эләккән

«Бу хәлне сезне куркыту өчен сөйләмим. Бары тик рәхмәт сүзләрен җиткерәсем килә. Мондый хәлгә беренче тапкыр эләгәм. Аллаһка шөкер, исән-сау. Дөресен әйтәм, рульдә барганда бер мизгелгә генә игътибарымны югалтым. Карасам, йөк машинасына терәлгәнмен инде диярлек. Бәрелеш булмасын өчен, тормозга басып, машинаны сул якка бордым. Машина карга кереп утырды. Карасам, баганага бер метр гына калган булган. Мондый хәлләрдән соң бик тиз аңыңа киләсең, тормышның бер мизгел булуына инанасың. Минем хәлемне күреп, шул ук минутта юлда баручы егет килеп туктады. Аннан тагын ике ир-ат туктады. Машинаны чыгарып карарга тырыштылар. Мин дуслардан эвакуатор белешкән арада, әллә каян, гел көтмәгәндә, эвакуатор килеп чыкты. Эвакуаторда булган егет һәм һәлакәтне күреп туктаган ирләр машинамны чыгарып бирделәр. Аллаһның рәхмәтләре яусын һәммәсенә. Моның өчен бер тиен дә алмадылар. Яхшы кешеләр бар бу дөньяда! Хәзер кешеләрнең яхшылыгына да сокланып, шакката торган заман бит. Йокларга яткан саен барлык теләкләргә кушып: "юлымда ярдәм кулын суза торган, олы йөрәкле кешеләр очрасын" , - дип телим.  Нәкъ шундый кешеләрне очраттым да. Аллаһка мең шөкер. Машинамны тартып чыгаргач, утырып еладым. Бу хәл, бәлки, миңа сабак та булгандыр. Кыскасы, юлда барганда игътибарлы  һәм сак булыгыз!», дип язган Зәринә.