Айдар Галимов Гөлнара Габидуллина тәкъдименә: "Йөрәгем шулай кушты"

“Моннан 55 ел элек әти-әни дуслары белән бергә табын артында 23 февраль көнен билгеләп утырган. Әмма Башкортстанның Миякә районы Олы Кәркәле авылында түгел, ә ерак Казахстанда. Алар авылда яңа төзелә башлаган өйләрен ташлап киткәннәр, чөнки Казахстанның чирәм җирләрен үзләштерергә чакырганнар. Паспортлары да булмаган, читкә китәргә рөхсәт тә юк, качып диярлек Казахстанга киткән алар. Әти бензовозда эшләгән, “станциядән бензин ташыдым”, ди. Әни мәктәптә укыткан, “казах, немец балаларын бик күп укыттым”, ди. Ә ул авылның исеме Мәдәният дип аталган. Һәм 55 ел элек 23 февраль көнне мин шул Мәдәният авылында дөньяга килгәнмен. Миңа бер яшь тулганда, без кире авылга әйләнеп кайтканбыз, мин шунда тәпи киткәнмен. Олы Кәркәле – минем туган авылым, чөнки Мәдәният авылын бөтенләй хәтерләмим. 

Шулай да 40 елдан соң Казахстанга әйләнеп кайттым. Мәдәният авылын эзләп таптым. “Ни өчен Аллаһы Тәгалә мине нәкъ шушы авылда дөньяга китерергә булган?” дигән сорау борчыды мине. Ул сорау әле дә бар. “Мәдәният” дигән сүз минем йөрәктә. Димәк, миңа шушы юлдан барырга, шушы миссияне башкарырга кирәк булган”, - ди Айдар Галимов.