Сөмбел Билалова: “Безнең иртәрәк тә танышырга мөмкинлек булган”

– Беренчедән, котлыйм! Бу яңалыкка ихлас сөендек. Тулаем, мөнәсәбәтләрне яшердегез кебек. Социаль челтәрдә бер дә телгә алмадыгыз ни өчен? 
– Бу хакта артык сөйлисем килмәде. Руслар әйтмешли: "Бәхет - тынычлыкны ярата". Гомумән, мин шәхси тормышымны күрсәтергә яратмыйм.

– Мәхәббәт тарихыгыз ничек башланды соң? 
– Без ярты ел элек бер мәҗлестә таныштык. Шуннан телефоннан аралаша башладык, ул Әлмәттә яши. Аннары Марсель Казанга килеп йөри башлады. Безнең иртәрәк тә танышырга мөмкинлек булган. Җәен Булат Шәрипов белән бер авылга бәйрәмгә бардык. Юлда туктадык. Булат: "Күрешеп аласы кешем бар" – диде. Мин ул вакытта кем икәнен карап та тормадым, машинада утырдым. Ә ул кеше Марсель булган икән. Булат Шәрипов белән алар бик якын дуслар. 

– Тормыш иптәшегез белән дә таныштырып үтегез әле? Кайсы өлкә кешесе? 
– Ул үзе Самара өлкәсе Әбдики авылында туып-үскән. Бүгенге көндә Әлмәттә, транспорт өлкәсендә эшли. Сәнгатьне ярата, күп артистлар белән таныш. 

– Бик матур никах туе ясагансыз. Аерым туй булмый, димәк? 
– Аерым туй ясап тормыйбыз. 

– Сезнең елмаюны күреп без дә сөенәбез. Күңелдә нинди хис-кичерешләр? 
– Әле дә ышанып бетә алмыйм әле. Яңа тормышка зур өметләр белән атлыйм.

– Кайда төпләнеп каласыз: Казандамы әллә Әлмәттәме? 
– Әлегә ике шәһәрне бер итеп яшәрбез инде, алга таба күз күрер. Котлаулар юллаган һәркемгә бик зур рәхмәт!