Рөстәм Хашимов: “Әтинең хезмәт хакы – 3 мең, ә мин 30 меңлек телевизор оттым...”

“Язмыштан узмыш юк”, - дигән кебек, Айнур Әнвәров элеккеге көндәше Рөстәм Хашимов белән келәмгә чыкты. 2001 елны “минсельхоз” ярышында Рөстәм Айнурны откан булган. Матч-реванш дип әйткәннәр иде, әмма тарих кабатланды. Хашимов бу юлы 4:1 исәбе белән отты. “Әллә язмыш көләме, әллә гаеп миндәме?” диярсең бу очракта. Шулай да озак еллар келәмгә чыкмаган көрәшчеләрне келәмдә күрү сөендерде. Дөрестән дә, “ветеран”нарга, өлкән буын көрәшчеләренә игътибар аз. Ветераннар арасында аерым ярышлар юк. Әгәр өлкән буын да келәмнән аерылмаса, бәлки, көрәшнең асылын аңлаучылар да күбрәк булыр иде.

Җиңүче Рөстәм Хашимов белән дә фикер алыштык.
- Рөстәм абый, 2001 елгы көрәшне хәтерлисезме?
- Минутына кадәр хәтерлим, ярышны бик көткән идем. Ул вакытта 55 килограммда көрәшә идем, “минсельхоз”да минем авырлык категориясе булмагач, 60та көрәштем. Бил алышу башлангач ук, ике балл оттым. Шул тизлекне сакладым, тәҗрибә хисабына җиңеп чыктым. Айнурны 45 яшьлек юбилее белән котлап шалтыраткач та: “Бер үкенеч калды, сине отып булмады”, - дигән иде.

- Димәк, сүзләре рас килгән. Бүген келәмгә әзерләнеп чыктыгызмы? Гомумән, сез хәзер дә көрәшәсезме әле?
- Миңа җомга көнне генә хәбәр иттеләр. Шул көнне генә бераз шөгыльләнеп алдым да, келәмгә чыктым. Тулаем, 15 елга якын көрәшкәнем юк. “Манзара”га чакыргач, башта каршы килдем. Әзерлексез генә көрәшеп булмый. Шулай да бүген дә миңа бәхет елмайды, келәм булышты.

- Тарих кабатланды, димәк?
- Шулай дисәк тә була инде. Әмма элек без яшь идек, дәртле идек. Хәзер көрәшү кыенрак. Үземнән канәгать калдым. Спорт белән профессиональ дәрәҗәдә шөгыльләнмим. Йөрәк, буыннарга йөкләнеш төшә, яшь бара бит, егетләр. Болай турникта тартылам, гел хәрәкәттә инде.

- Озын тәнәфестән соң келәмгә кайту куркытмадымы?
- Курыктым. Гаиләм дә: “Отмасаң, отма, имгәнә генә күрмә”, - диде. 

- Хәзер нәрсә белән шөгыльләнәсез?
- Ветеринар академия тәмамладым, эшем дә авыл хуҗалыгы белән бәйле. Без хуҗалыкларга ярдәм өлкәсендә эшлибез. Сүз уңаеннан, Айнур белән бил алышуга быел 25 ел, юбилей.

- Сез катнашкан “минсельхоз” ярышын күпләр сагынып искә ала. Хәзер дә кирәкме ул?
- Әлбәттә, кирәк. Мин әле дә ул ярышны искә алам. 2001 елны безгә бүләк итеп 30 меңлек телевизор биргәннәр иде. Чагыштыру өчен генә әйтәм, әти колхозда ветеринар булып эшләде, аның хезмәт хакы 3 мең иде. Әйтик, хәзер вет.врачлар якынча 60-70 мең хезмәт хакы ала, димәк бүләк 600-700 меңлек булырга тиеш. Мин 4 нче курста укыганда көрәшеп 100 мең сум эшләгән идем. Ул вакытта безгә бик нык ярдәм күрсәттеләр. Укуны тәмамлагач, районга кайтып спорт мәктәбенең директоры булып эшләдем. Анда хезмәт хакы 5 мең иде. Ярышта бүләк саллы булса, көрәшергә дә стимул арта.

- Рөстәм абый, көрәштән китүнең сәбәбе нинди иде соң? 
- Әзерлегем җитмәде. Мин, гомумән, әзерлексез көрәшкә каршы. Районга эшкә кайткач, әзерлек бөтенләй булмады. Ниндидер нәтиҗәгә ирешкәч, ул биеклектән төшәсе дә килми. Отуы җайлы, отылуы читен…

Салават Камалетдинов фотосы