Әни, диеп, язып куйдым Яңа яуган ак карга

1998 елда, ул вакытта Россия Президенты булган Борис Ельцин указы белән, илебездә ноябрьнең соңгы якшәмбесе Әниләр көне буларак билгеләп үтелә. Кемдер Әниләр көнен 8 нче Март белән тәңгәлләштерәдер анысы. Ул безнең аңга сеңгән гадәт булып кабул ителгән бит инде - 8 нче Март, Әниләр көне, лалә чәчәкләре... Әмма анысы Халыкара хатын-кызлар көне аның, җәмәгать. Ә бу якшәмбедә билгеләп үтелә торган бәйрәм исә - газиз әни, әнкәй, инәйләребез көне! Әниләребез бәйрәме!
Республикабызга кара кайгы булып ишелеп төшкән соңгы вакыйгалардан соң да күктән яңгыраган ишарә төсле кабул иттек - якыннарыбызның кадерен алар исән чакта, алар янәшәбездә булганда күбрәк белергә кирәк икән дә хисләребезне җәлләмичә, якыннарыбызга һәрдаим белдерергә кирәк икән!.. Әниләребез белән дә шул ук: һәр көн алар исәнлеген белергә дә, ял-бәйрәмнәрдә алар янында булырга тырышырга да кирәк. Дөнья куабыз кууын, ә ул дөнья дигәннәре синнән дә, миннән дә кала икән бит!.. Әниләребез исән булганда, алар җылысын тоеп яшәгәндә бездән дә бәхетлерәк кем була ала ди?!.
- Мин сине синнән дә катырак яратам, - дип, кызым иңемә сарыла минем. «Дөньяда баласын әнисеннән ныграк итеп беркем дә ярата алмый», - дигән сүзләремә каршы төшеп: «Сине дәүәни яратканнан да катырак хәтта!» - дип өсти.
Булсын, шулай була күрсен, берүк: китапларда язылган «Ана күңеле - балада, бала күңеле - далада» дигәннәре һәрберебезне урап узсын да, балаларыбыз игелекле булып үсә күрсен иде. Әниләр көнендә генә түгел, һәркөнне моннан да зуррак бүләк була алмый безгә!..