Сепаратка сөт калдырган идем... Тәрәзләр дә әле юмаган... Кичке ашка нәрсә пешерим икән...

"Старый конь борозды не портит, но и глубоко не вспашет" булса да, сукаларга тырышабыз. Молодая лошадь белән молодой коньнәрне каян табарга соң хәзер авыл мәктәбенә? Какуй сала мәктәбенә, кала мәктәбенә дә килми алар. Педагогик вуз бетерәләр дә, ике-өч ел җәфалана да кача мәктәптән. Бер укучым әйтмешли, “анда интеккәнче 30 меңгә, сәүдә үзәгендә сатучы -консультант булып эшлим, 60-70 мең акча түлиләр, апа”, ди. Дөрестер дә...

Тик 5 ел буе ник укырга иде, 5 ел гомереңне заяга уздырып, ата-анаңның акчасын туздырып? Үзләре беләдер инде. "Высшее образование" резюме тутырганда гына кирәк яшьләргә.

Кеше арасында бергә эшләп кайту – үзе бер рәхәтлек. Тик кайткач, ятасың инде бер 3-4 сәгатеңне, торып та китәлмичә. Өйдәге бакчада болай эшләп булмый бит, ике көрәк казыйсың, янга карангалап, тын алып торасың, үз җаеңа гына "сукалыйсың". Бергә эшләгәндә, кешедән калышмыйм дия-дия, тырмашасың. Бүген дә көлешәбез хезмәттәшләр белән: авызлар ябышып кипкән; иелгәч, баш әйләнә; көрәккә басарга табан аслары сызлый; бөгелеп утыртырга тезләр бирми. Ләкин! Бернигә карамастан, казыйсын казып, утыртасын утыртып, төртәсен төртеп, сибәсен сибеп чыктык.

Яттым әле. Эш урманга качмас.
Бакчасын да китмәсләр алып.
Алып китсәләр дә, бер сүзем юк,
Рәхмәт әйтәм, үзләрен табып.

Күрше кереп юмас табакларым,
Синең эшне кеше эшләми.
Бахбай, әнә, үзе кешнәп тора,
Аның өчен сыер кешнәми.

Минем өчен беркем ятып тормас,
Үз-үземне кирәк карарга.
Үз кадереңне үзең белү зарур –
Килдем әле шундый карарга.

Карарым нык: ике сәгатеңне
Кыл да селкетмичә тор ятып!
Телефонны янга алып ташла:
Баш миеңне тормасын ватып!

Уйлама да, уй очына чыккан
Күргәнем юк әле адәмне.
Планнарың да төземичә ял ит,
Бар да бар бит – ите, бәрәңге...
Баш өстендә түбәң, яңгыр үтми,

Утырып ашыйм дисәң – бар өстәл.
Беркем сине беркая да кумый,
Беркем "давить" итми һич өстән.
Тик ят, димен. Тик ят, кыбырсыма...
Камырым да һаман куймаган...

Сепаратка сөт калдырган идем...
Тәрәзләр дә әле юмаган...
Кичке ашка нәрсә пешерим икән...
Карлыганны кирәк ашларга...

Сикереп торып бастым урынымнан:
Кая, нәрсә, кайдан башларга!?
Буразнасын тирән вә шәп итеп
Булмаса да хәзер "сукалап",

Ятып тору җанга рәхәт бирми,
Ватсап сыйпап яту суткалап.
Карарымны сызып ташламадым,
Төзәтмәсен керттем чүүүүт кенә:
Сәламәтлек булган чакта тәндә,
Эшне эшләү үзе чүп кенә!

Ирина Хәмидуллина