Кемнең генә кулы бара икән шушы вәхшилеккә?

Алсу белән без югары уку йортында яхшы гына дусларга әверелеп киттек. Аллага шөкер, хәзер дә аралашып яшибез. Мин аның гаиләсе, якыннары турында бик күп беләм, чөнки ул алар турында шундый горурланып сөйли иде. Ике бертуганнар арасында алар унбер егет арасында ике кыз гына иде. Аларның үзара дус-тату, ярдәмчел булганнарына карап соклана идем. Кайгыда да, шатлыкта да гел бергә алар. Алсуның абыйсы Ринат та бик акыллы егет иде. Нинди генә эшкә алынмасын, һәрнәрсәне җиренә җиткереп башкара иде. Югары уку йортын бетереп, үз эшен башлап йөргән вакыты. Әйтергә кирәк, бик уңышлы гына эшләп китте. Әллә күз тиде, әллә бүтән сәбәпләр бар, Ринатның юл һәлакәтенә очрап үлгәнен ишетү минем өчен дә зур шок булды. Бер атна аңыма килә алмыйча йөрдем. Алсуны юату өчен нинди генә сүзләр уйлап бетермәдем, ләкин күңелемдә ни кайнаганын сиздрмәдем. 

Алсу абыйсын бик ярата иде. Аны югалткач, су сипмичә үстергән гөл кебек сула барды. Чынлап та, алар бер бөтен иде бит! Бу кайгылы хәбәрне барлык туганнары да бик авыр кичерде. Алтын хәрефләр белән язарлык иде бит исемен Ринатның. Шуңа аңа багышлап, үзе фаҗигага очраган урыннан ерак түгел юл кырыендагы каенлык янына бик матур беседка ясап куйдылар. “Юл буйлап тезелгән кечкенә каберлекләрне күреп йөрәк әрни. Ичмасам, башкаларга ярдәме тияр. Юлда арыганнар, туктап ял итәр”, – дип уйлады туганнары. Аны җәйге эссе һавада һәр кадагын елый-елый какты туганнары. Җан җылысын биреп төзелгән ял итү урыны бер дә буш тормады. Узып киткәндә без дә туктап Ринатны искә алып, аның рухына дога кылып китәргә гадәтләндек.

Шулай бер туктавыбызда беседканың ишеге һәм бер урындыкның юкка чыкканын күреп алдым. Бу хәбәр Алсуның да кәефен төшерде. Берничә көн узгач, ул миңа елап шалтыратты. Ниндидер явыз җаннар беседканы акрынлап сүтеп ташый башлаганнар. Аскы өлешләре җиргә тиеп черемәсен өчен куелган плитәләр, берничә идән тактасы, ишек, урындыклардан җилләр искән! Туганнар яңадан җыелышып төзәткәннәр.