Кияү азды, нишлик икән?

Кайчак балаларны да күрми. Тегеләре, әти, кая киттең, дип, ишек төбендә тилмереп басып калалар. Өс-башын кыяфәтли дә, чыгып йөгерә, күзенә ак-кара күренми. Кызым белән нишләп кенә карамадык.

Күрәзәчеләр барган саен яңа сөяркә тапкан, диде. Өшкерүчеләргә киемнәрен дә алып бардык, догалы тозны да мендәр астына салдык. Файдасы тими.

Кызымның да, мондый тормыштан арыса да, әле аерылышып куясы килми икән, сөйләшүеннән шулай аңладым. Берәр киңәш бирегез әле, кияүне ничек тәртәгә кертергә? Мин кысылсам тавыш зурга китә. Үз әнисе авыру, аны кызым карый. Безгә нишләргә? 

Кадрия Исламова.
Чүпрәле.