«Кино карарга түгел, бер-береңә гашыйк булырга бара идек»: Әминә апаның яшьлек хатирәләре

Яшь чакта кино — мәхәббәт өчен дә сәбәп иде

Ярар, эш анда түгел анысы, баргач, икенче әйберне дә күреп кайттым.  Без яшь чакта кино залына кереп чумсак, бер-беребезгә сыенып, иркәләнеп утыра идек. Арттагы рәтләргә эләксәк, туйганчы үбешәбез, дигәндәй. Тез өстенә егетләрнең кулын куеп утыруларын әйтәсеңме, эш шуннан артмый иде артуын, ләкин бик рәхәт — ярату, назлау дигәнне аңлата иде ул.

Кино караган арада яшьләрне күзәттем әле. Ник берсе бер кочаклашып утырсыннар! Кулларында попкорн, әй, ашыйлар, әй, ашыйлар... Ара-тирә шешәдәге газлы су эчеп куялар. Бер-берсе белән фикер дә алышмыйлар хәтта. Нинди буын бу?

«Бер-береңә терәлешеп тә утырмагач, киноның нинди кызыгы бар?»

Соң, караңгыда бер-береңә терәлешеп тә утырмагач, кешедән качып та үбешмәгәч, ул киноларның нинди кызыгы бар?

Әле бит киносы нинди диген — фантастика! Кемнедер кочаклап, я булмаса янымдагы кешенең беләгенә тотынып утырмасам, ул экранга мин карарга да куркам! Их, сез, яшьләр...

Артур белән кинодагы бер кызыклы хәл

Мин хәтерлим әле, берсендә Артур исемле егет белән кинога кереп утырдык. Үч иткәндәй, билетны алгы рәтләргә алган бит. «Берни эшләп булмый», — дип уйлаган идем. Кая ул!

Башта беләгемне тотып, сыпыргалаган итте, аннары колакларым аның сулышын тоеп утырды. Ахыр чиктә башымны аның иңенә салган идем, ә ул үбәргә үк кереште. Берзаман онытылып ук киткәнбез.

Шул чакта арттагы рәттән берәү безгә кисәтү ясамасынмы! Артка барып утырырга куша. Бик барып утырыр идек тә, алма төшәрлек тә урын калмаган бит анда. Йөз тапкыр кисәтү ясасалар да, кино буе назланып утырдык. Ә кайтканда шул хәлләрдән чыркылдый-чыркылдый көлеп кайттым. Яшьлек шундый була инде ул!**

Әминә апагыз.
Сарман.