Радик Сабиров: «Кабергә алып китеп булмаса да...»

Игътибар иткәнегез бардыр: элеккеге җитәкчеләр, гамәлдәге түрәләр, миллионер-миллиардерлар вафат булса, «акчаңны, байлыгыңны кабергә алып китеп булмый шул» дип, мәрхүм өчен «шатланабыз» яки «борчылабыз». Чыннан да, бер караганда, фани дөньяда тырыша-тырыша нигә мал тупларга тырышабыз да, нигә акча җыярга омтылабыз икән? Бакыйлыкка барыбер алып китә алмыйбыз бит. Моны бар да аңлый. Ярлылар да, урта хәллеләр дә, байлары да. Аңа карап кына байлык турында хыялланудан яки акчасы-малын туп­лаудан туктамыйбыз.
Уйлабрак карасак, акчасы булган кеше фанилыкта типтереп яши. Бозык мәгънәдә әйтүем түгел.

Гомумән, сүзем байлыкның бозыклыкка китерүе турында түгел. Араларында кемгәдер ярдәм итүчесе дә, әти-әни­сен, туганнарын муллыкта яшәтүче дә, кирәк чакта бәлагә тарыганнарга (авырулар, бәла-каза күрүчеләр, башкалар) матди ярдәм сузучылары да шактый. Үзен дә әйбәт итеп карый, сәламәтлеген ныгыта, яхшы киенә, уңайлы шартларда яши. Балалары да мохтаҗлыкта яшәми аларның. Дөрес итеп тәрбияләгән очракта, уллары-кызлары да малның кадерен белүче, әти-әнисенә фанилыктагы мөнәсәбәте өчен рәхмәтле булып үсә. Байлык улларга-кызларга, оныкларга-оныкчыкларга күчә. Ягъни кайсыдыр бер байның бакыйлыкка күчкәч, «акчасы нигә кирәк булды икән», «үзе белән кабергә ала алмады бит» дигән сүзләр бөтенләй дә урынсыз яңгырый кебек.