Рафис Сәләхетдинов: “Янганнан соң унике миллионга өй салдым”

Терәлеп хәл алырга сарай белән мунча дивары да калмавын, үзенең дә тәннәре пешүен, терлекләренең янып, йортының көл өеменә әйләнүен язган идек. Хәлләрен белешик әле дип, зур сынау кичкән Рафис әфәнде белән кабат элемтәгә кердек. 
– Хәлләр белешү – зур савап, рәхмәт, онытмавыгызга. Авыр чаклар артта калды, хәзер кабат дөнья гамьнәренә күмелеп яшәп ятабыз. Ике онык сөябез – бу да зур бәхет. Ә йортны салып кердем мин! Аллаһы Тәгалә сынавын да бирде, яңадан казык кагып, йорт җиткерергә юлын да күрсәтте. Ул көн хәтердәме дисең. Ничек онытылсын? Бөтенебез дә өйдән яланаяк йөгерешеп чыктык, минем өстә бер юка чалбар, яланаякка гына артсыз тапочка эләктергәнмен, шәрә тәнгә тун киелгән, җитмәсә тәннәрем пешкән... Җитеш иткән тормыш бер сәгать эчендә тулаем юкка чыкты. 3 үгез, бүген-иртәгә бозауларга торган тана да янды. Тананың бозавы корсагын “бәреп” чыккан иде, аны күргәч, кызгануларым... Акырып йорт яна, халык җыелган, бөтенебез чарасыз, шунда иң авыры, беләсезме, нәрсә иде – төпчегемнең, әти, иртәгә мәктәпкә нәрсә киеп барам соң, бернәрсәбез дә калмады ич, дигән сүзе. Ни эшкә, ни әрешкә кияргә ник бер кием булсын, кайсы якка күз салсаң да, юклык карап тора бит. Шунда ялкынга карап елап торган Рамазан улымны, борчылма, менә күрерсең, хан сарае салып куям, исән генә булыйк, дип юатам икән. Абыйның кияве гел искә төшерә, Рафис абый күзем маңгаема менгән иде, кара ни сөйләп торган була, нәрсәсе белән йорт салмакчы икән бу, дигән идем. Ә син чынлап та хан сарае җиткердең, теге чакны сынмавың өчен бик хөрмәт итәм, ди. 

– Ә сынмас көчне каян алдыгыз соң, Рафис абый?
– Яхшылыкны үзең күбрәк эшләсәң, Аллаһы сине авыр вакытларыңда ташламый. Йортсыз калу – минем өчен юклыкта калу гына түгел, минуска китү иде. Әле бит янгын калдыкларын түгәсе дә бар: тимерен тимереннән аерып җыйдык, хайван калдыкларын аерым түктек, агач калдыкларын икенче чүплеккә озаттык, дигәндәй. Бер атна буе йорт урынын гына чистарттык. Минем өйдә сейф бар иде, бөтен документларны да, мылтыкны да, 400 мең сум акчаны шунда саклый идем. Утның куәте шундый көчле булган ки, хәтта мылтыкның тимер каркасын эреткән иде. Мин – аучы, шул көннән соң ауга да йөрмим инде. Ә теге чакны үзебез минем әни йортында – төп нигездә яшәп тордык. Кыш уртасында нигез ташын салып булмаслыгы хак, фундаментның катуы да кирәк. Өйдә проект сызабыз да, төшеп җир өстенә билгелибез, икенче көнне барсак, кар күмгән була, тагын үлчибез. Ике кул башка эшкә керешә алмагач, йөрәк янганга да кәгазьдәгесенә карап кар өстенә проект сызганбыздыр инде. 28 март көнне өйгә тотындым. Анда да җирдә туң иде әле, туңны кистергәч кенә, эксковатор чокыр казырга кереште. Яңа өйне бакча ягына күчердем. Нигез утыртырга кишәрлек әллә ни зур булмаганга, йортны ике катлы итеп эшләттем – 230 квадрат мәйданлы ул безнең. Ә элеккеге йорт урынында хәзер бакча. 

– Йорт салуның авырлыгы үзәккә үттеме, әллә соң Аллаһыдан иңгән җиңеллек алга әйдәләдеме? 
– Беләсезме, бер ишек ябылса, аның тагын да зурырагы ачыла, дигән сүз бар. Йорт яна бит, бернәрсәбез дә калмады, хәзер нишлибез инде, дигән авырлык арасында Аллаһы рәхмәте белән бер җиңеллек тойдым. Күз ачкычысыз авыр чак югыйсә, ә күңелгә ниндидер җиңеллек килеп бәрелде. Дусларым, авылдашларым, туганнарым, Әтнә районыныдагы бөтен күмәк хуҗалыклар, оешмалар, кайчандыр үземнең нәни генә изгелегем тигән кешеләр, Арча, Биектау районы оешмалары ярдәм күрсәтте. Сорап та бармадым бит, үзләре! “Алтын таң” мәчете имамы шул көнне үк кулыма конверт тотттырды – 300 мең сум! Кем 100 мең, кем 300 мең сум бирде, Аллаһы үзләрен зурласын иде, рәхмәтем һәркемгә чиксез. Янган көнне Илназ исемле егет яныма килгән, бизнесмен. Рафис абый, ике улыңны базарга алып барып, киендереп кайтыйм әле, ди. Техника, төзелеш матераиллары белән ярдәм итүчеләр дә күп булды. Янганнан соң 12 миллион сумга йорт салдым, бер тиен дә авырлыгын  тоймадым, эш үзеннән –үзе җиңел барды. Соңгы кадакны сугып, яшәргә барысы да әзер булгач кына күчәм дигән идем, тормышны өр-яңадан җитеш итеп, 14 сентябрьдә Коръән ашы үткәрдек. Кунакка кайтыгыз, күреп китәрсез!

– Рафис әфәнде, Аллаһы биргән матур тормышыгызга бәрәкәт телибез, матур яшәгез! 
– Йортның стеналарын дини егетләр күтәрде. Кеше үзенең кем икәнлеген ике генә очракта чын-чынлап белә ала, берсе – авырлыкта калгач, икенчесе җеназасында, диделәр. Авырлыкта калгач, мине алпавыт байлыгына күмә яздылар, начар кеше түгелмен икән, дидем. Әле Бәрәскә авылының күмәк хуҗалык рәисе дә, энем, үзең яхшы кеше икәнсең, юкса мондый йорт сала алмас идең, диде. Изгелек кылып яшик. Үземнең беркайчан да беркемнең дә гозырен аяк астына салганым юк. Түләү түгел, бушка эшләгән чакларым да муеннан. Изгелек җирдә ятмый, кайчан да бер барыбер үзеңә әйләнеп кайта.