Язның суына гына түгел, кояшына да ышанып бетәргә кирәкми

Әйе, барыбыз да язны, кояшны зарыгып көтеп алабыз. Организм салкыннардан инде алҗыган, урам, йорт аллары тулы кардан да гарык. Яктылык тели күңел. Анысын, туры мәгънәсендәге кояш яктылыгын яз китерә. Соңгы елларда апрель башларында ук чишенә башлаган булсак, быел ай уртасында гына пәлтә-пуховикларны салдык. Салдык та... футболкадан, күлмәктән үк диярлек йөри башладык. Нәтиҗә – күпләр авырый башлады. Кемдер йөткерә, кемдер төчкерә дигәндәй... Язның суына гына түгел, кояшына да ышанып бетәргә кирәкми шул.

Әнә, егетләр, ир-атлар кояш нурлары өстен генә җылыткан плитәләрдә утыра – кайсы җирләренә зыян килгәнен чамалыйсыздыр. Әнә, кызларның тездән күпкә өстәрәк кенә булган итәкләре яки җиңел материаллы күлмәкләре ачыла, иң нечкә җирләреннән җил үтәли уза (иркәли дип ялгышмагыз). Йөткерү, төчкерү белән бәйле чирләр генә эләктерми димәк болар. Пляжларда кешеләр кызына да башлаган әнә. Төркиягә барып булмас, үзебездә булса да кызыныйм диючеләр язгы кояшның никадәр зәһәр икәнен белми микән әллә?

Әлбәттә, белә. Белә торып та, кызынасыбыз, кызарасыбыз килә. Белә торып та, тирләп пешкәннән соң киемнәребезне салып ташлыйбыз. Кояшның эссе суктыру мөмкинлеген белә торып та, башыбызга кияргә ашыкмыйбыз. Нигә үзебезне сакламыйбыз икән без?