Безнең Лилия апабыз

Лилия апа әле «Золушка» дигән түгәрәк тә оештырып җибәрде. Теләге булган һәркем анда йөри һәм күңеленә ошаган шөгыль таба ала. Төрле уенчыклар ясарга, чигәргә, бәйләргә дә бик теләп өйрәтә Лилия апа. Түгәрәккә йөрүче кызларның өстендә үзләре бәйләгән кофталар, шарфлар, башлыклар. Алар үз куллары белән эшләгән хезмәтләрен күреп сөенәләр. Әти-әниләр дә бик рәхмәтле Лилия Канәфиевнага.
Эш өчен кирәк-яракны да шушында табарга мөмкин, аның өчен махсус каядыр барып йөрергә кирәкми. Лилия апа һәр кеше белән уртак тел таба, үзенең киңәшләрен бирә. Беркемнең дә туган көнен хәтердән чыгармый ул. Алар өчен Лилия апаның матур теләкләре генә түгел, үз куллары белән әзерләгән бүләге дә була.
Башкарган бу хезмәтләре өчен Лилия апага хезмәт хакы түләнми. Ул тирә-ягындагыларны башкарган хезмәт җимешләре белән генә түгел, ә үзенең эчкерсезлеге, киң күңеллеге, ярдәмчеллеге белән дә таң калдыра.