Бөтен нәрсә гаиләдән башлана

- Татар булуның нигә кирәге бар? Балалар күбрәк урыс, инглиз, кытай телләрен өйрәнсен, тормышта алар күбрәк кирәк була, - дип әйтүче ата-аналар да бар. Аларны «ялгышасыз!» дип гаеплисем килми, алар да үзенчә хаклы. Ләкин милләте өчен янып йөргән, үткәнен, тарихын кадерләгән, бер сүз белән әйткәндә, гакыллы ата-ана авызыннан андый сүз чыкмас. Алар, киресенчә, башка телләрне дә өйрән, ләкин үзеңнең татар икәнеңне дә онытма, дип тәрбияләр баласын.

Күптән түгел Себер татарлары белән танышырга, алар белән аралашыр­га туры килде. Башка милләт вәкилләре урап алган җирдә дә, алар үз балаларына милли рухны сеңдерергә тырыша. Күп яшьләр үзләре Төмән, Новосибирск, Лесосибирск, Красноярск шәһәрләрендә туып үссәләр дә, туган яклары дип Татарстанны атыйлар. Башта Казанга укырга дип килеп, соңыннан монда төпләнеп калучылар да байтак. Башка милләтләр алдында да курыкмыйча: «мин - татар!», - дип күкрәк киереп йөриләр. Тырышлыклары, үз диненә, милләтенә тугры булып калулары өчен, аларны Себердә дә яраталар.

Ә инде Казанның үзендә яшәп тә, татарча «исәнмесез», «рәхмәт»тән башка бер сүз дә белмәгән кешегә, чыннан да, оят булырга тиеш. Минем күз алдымда ул кеше чып-чын манкорт, мескен. Үз милләтеңнең тарихын, үткәнен белмәү - үз-үзеңне хөрмәт итмәү дигән сүз. Ә үз-үзен хөрмәт итмәгәнне башкалар да санга сукмаячак. Шуны истә тотып, милләт киләчәге өчен көрәшеп яшәргә кирәк. Ә моның өчен һәрнәрсәне үзеңнән, үз гаиләңнән башларга кирәк.