Гайбәткә батмыйк әле

Шәһәр уртасында үз йортыбыз белән торган чак иде. Бер ишегалдында берничә гаилә яшибез. Шундагы ике хатын истә калган. Усалларның усаллары иде. Апалы-сеңелле болар, ир күргән кешеләр түгел. Дөньяда нинди кабахәт сүзләр бар - барысы да алар телендә. Булмаган эшләрне бар итеп сөйләшергә, кеше «чәйнәргә» яраталар, күршеләр белән тынышмыйлар иде алар. Әти-әни белән дә шундый ук мөнәсәбәттә иделәр. Олы апа фатир алгач, әти-әнине үзе белән алып китте, алар котылдылар. Ә без калдык... Хатынга «һөҗүм» аеруча каты. Ә ул табигате белән йомшак.
«Рафаэль, син бу фронтта бервакытта да җиңүче булмаячаксың, алар белән сүз ярыштыру файдасыз. Горур бул, дәшмә, дәшмәсәң, син - «җиңүче». Табиб буларак әйтәм, алар - вампирлар. Әмма алар гайбәтчеләр классыннан», - дип киңәш бирде бер табиб танышым.
Аңлатмалы сүзлектә «гайбәт» сүзенең мәгънәсе «төгәл булмаган яисә уйлап чыгарылган мәгълүматларга нигезләнгән хәбәр» дип бирелә. Һәркемгә мәгълүм: «сарафан радиосы» үз эшен кешелек тарихы барлыкка килгән көннән башлап җибәргән. Элемтәне җайга салу өчен, аралашу кирәк булган, ә үзара әңгәмәләр вакытында мәгълүмат «күпергән», бик нык үзгәртелгән. Бүген дә ике яки берничә кеше очрашса, бер-берсе белән яңа гына ишеткән хәбәрләрне уртаклашмый калмыйлар. «Җәмәгатьчелек фикере» фонды үткәргән сораштырудан күренгәнчә, кешеләрнең көндәлек аралашуы 20-30 процентка имеш-мимешләр җиткерүдән тора.
Динебездә гайбәт сөйләү зур гөнаһларның берсе булып санала. Аллаһы Тәгалә Коръәндә әйткәнчә, мөселманнарда сүз тарату үлгән туганыңның итен ашау белән бер.
Гайбәтче булып танылу җиңел, ә менә кешеләрнең ышанычын кабат яулавы бик авыр. Кайвакыт хәтта мөмкин дә түгел. Хәбәрне башкаларга да ирештергәнче, ахырын уйласак иде. Ялгыш адым ясап, казыган чокырыбызга үзебез үк егылып төшмик...