Шәһри Казан

Нурҗиһан Ишморатова: «Бердәнбер үкенечем – гармунны саттым»

Аның кебекләр турында, «Кар өстендә учак ягып, аш пешерә», - диләр. Сүзем Балтач районының Чепья авылында гомер итүче Нурҗиһан Ишморатова хакында. Ул безне моңлы итеп гармун уйнавы, аңа кушылып матур җырлавы белән сокландырды. Сарайда электр пычкысы белән агач кисеп күрсәтеп, өйдәге кайбер җиһазларны үз куллары белән ясавын, кибеттән алынганнарын да...

Аның гармун белән дуслыгы бик иртә башланган. Әтисе гармунда уйнаганда, йотлыгып аны тыңлый, һәр хәрәкәтен күзәтә торган булган.

- Моны мин әнием сөйләве буенча гына беләм. Алты-җиде яшьләремдә идем бугай, гармун сорап, идәндә тәгәри-тәгәри елаганымны хәтерлим. Шуннан соң әти миңа җиде сумга тальян гармун алып кайтып бирде. Ул тегермәнгә эшкә чыгып китте, аның кичкә кайтышына инде мин «Яшьлегем чәчәк атканда» белән «Умырзая» җырларының көен өйрәнеп куйган идем. Уйнап күрсәткәч, әти шаккатты. Аннары гармунны үзем белән мәктәпкә җыр дәресләренә алып йөри башладым. Мәктәпкә тимер юл аша чыгып йөрисе булса да, гармунны иңемнән ычкындырмадым. Йөри торгач, гармуным ватылып бетте. Икенчесен VIII сыйныфны тәмамлагач алып бирделәр. Ул чакта башыма чуан чыгып, хастаханәдә яттым. Аннан мине алырга әни килде. Ни күрим: ат арбасында ике рәтле гармун ята. Май ае иде. Чәчем кырып алынган, башта пилотка, кулда гармун. Юл буе уйнап кайттым. Мәктәпне тәмамлагач, Чаллыга киттем, - дип искә ала ул яшьлек елларын.



Нурҗиһан апа Чаллыда төзелештә эшли. «Энергетик» мәдәният йортында эшләгән ансамбльгә җырларга йөри. Флюра Хөрмәтова ансамблендә гармунда да уйный. Кыскасы, кияүгә чыкканчы, гел шулай концерт куеп йөри ул. Аннары ире белән Башкортстанга китеп бара, әмма тормышлары барып чыкмый. Баласын җитәкләп, Нурҗиһан апа Чаллыга кире кайта. Икенче баласына йөкле була. Җырлыйсы килү, гармунда уйнау теләге көчле булган, күрәсең, үзенең концертын да оештыра.

- Концертның режиссеры да, продюсеры да, директоры да үзем. Афишаларын да ясаттым. «Уйный-җырлый Нурҗиһан» дип язып та куйдык әле. Ничек бу эшкә курыкмыйча алындың, дип гаҗәпләнүчеләр дә булды. Аллага шөкер, авыр эшкә беләк бар, кыю эшкә йөрәк бар. Русча романслар да җырладым әле анда, - дип сөйли Нурҗиһан апа.

Җырлап яшәсә дә, елаган вакытлары күп булган аның.


Реклама

- Хезмәт хаклары берәр елга тоткарлана иде. Кипкән сохари ашап, бер сөяктән өч тапкыр аш пешереп ашаган чакларым да булды. Ул елларда атаклы гармун остасы Владимир Голованов ясаган бик уникаль хромкамны да сатарга туры килде. 2000 елда, Чаллыдагы фатирны сатып, авылга кайттым. Тормыштагы бердәнбер үкенечем - гармунымны сату булды. Ирдән аерылганыма да, фатирны сатып, авылга яшәргә кайтуыма да үкенмим, гармунны сатуыма үзәк өзелә, - ди ул.
Нурҗиһан апаның ике улы да өйләнеп, Башкортстанда яши.

- Улларымнан да, киленнәремнән дә бик уңдым. Алар еракта яшәгәч, гел кайтып булыша гына алмыйлар. Шуңа да, юбилееңа нәрсә бүләк итик дигәч, электр пычкысы сорадым. Бик ансат әйбер икән, - дип, сарай тулы эш коралларын күрсәтә ул.

Моның кадәр инструмент әллә ничә ир-ат яшәгән йортта да юктыр. Нурҗиһан апа турында көрәге белән утын кисә дип әйтсәләр дә шикләнмәячәкмен. Ул аны да булдырадыр...


Теги: 250
Нравится
Поделиться:
Реклама
Комментарии (0)
Осталось символов: