«Сөяркә түгел, запас тукталыш булганмын»: өч балалы ир алдады

Алар хатын-кызга бары тик газап китерүчеләр.

Безнең колак белән яратканны беләләр һәм эләләр инде токмачны килолап. Ә без ышанабыз, тилемсәкләр кебек. Күптән түгел яратып йөргән "егет"емнең хатыны һәм өч яшьлек улы булуын белдем. Әй, елауларыыым! Ничек шулай итеп ике фронтка яшәп була икән ул?! Башта үземне кызганып күз яше түктем, аннары аның хатынын жәлләдем.

Вәт бу ирләр, мин сиңа әйтим!

Җирнең бер читендә гаиләсе көтеп тора, икенче читендә сөяркәсе. Һәм икесе дә аны өзелеп ярата, ул кайтканда иң тәмле ризыкларын пешереп көтә, иң татлы назларын бүләк итә — чөнки айга бер-ике генә эләгә мондый бәхет. Хатын да, сөяркә дә үзләрен бердәнбер дип уйлый һәм бөтен күңеле белән аның исән-сау булуын, юлларда хәвеф-хәтәрләрсез йөрүен теләп, Аллаһка ялвара.

Менә тотсын моннан соң! Араларны кырт кистем! Кирәкми миңа аның яшь балалы хатынының рәнҗешләре, минем дә бәхетле буласым килә! Әй, йөрде аптыратып, безнең якларга килгән саен ишегемне шакый, бертуктаусыз яза, шалтырата. Номерын кара исемлеккә ташладым, ишегемне ачмадым. Ә үземнең газаплануларыыым! Йөрәкләрем өзгәләнде шуның хәтле, әле дә тынычланып бетә алмыйм.

Ихлас яраткан идем, бөтен җаным-тәнем белән, гомерлек ярым булыр дип хыялландым. Ә мин аның өчен бары тик запас, барлык люкс шартлары булган тукталыш кына булганмын. Күралмыйсы иде, онытасы иде, әмма үземне җиңә алмыйм, һаман яратам. Менә бу хәлдән соң ирләргә ничек ышанырга? Үзләре бәгырьләребезне катыралар да, аннары хатын-кызлар тегенди-мондый, фәлән-төгән, дип, зарланалар. Ни чәчәсез — шуны урасыз инде, егетләр!

Бу язмам хатын-кызларга уяу булырга өндәү!

Минем хәлгә калып, йөрәкләрен яраламасыннар иде. Бик авыр яратып алданулары! Кызлар, әгәр дә дальнобойщик сүз ката икән, хисләрегез кабынганчы, паспортын, телефонын тикшерегез, телефонындагы фотоларны карагыз. Минем сүзләргә колак салсагыз, үзегезне йөрәк газапларыннан коткарырысыз.