Хастаханәләр тулды, табиблар алҗыды, урыннар җитми...

Дөресен генә әйткәндә, яңа дулкын июнь урталарында ук үзен сиздерә башлады. Авыру инде артта калды дип уйлаган мәлдә, хастаханәләрдә коронавируслылар өчен урыннар бетерелә башлады. Ләкин нәкъ шул вакытта авыручылар саны кискен артты. Март аеннан башлап, берничә ай тынлык булды бит, бар да артта калды дип уйлаган идек инде.

Хәзер исә хәлләр бөтенләй начар. Авыручылар саны 4-5 атна элек бик каты арта башлады. Пандемиянең иң критик вакытларында да моның кадәр пациентлар булганы юк иде. Дулкыннарның төрлесен күрергә туры килде. Монысы – иң куркынычы.

Бу хәлнең берничә сәбәбен атарга була. Бар да яңа штамм турында сөйли, чыннан да, монысы тизрәк тә, хәтәррәк тә. Халык бик теләмичә генә вакцина ясатты. Шулай ук балалар мәктәпкә, студентлар вузларга кайтты. Әлбәттә, массакүләм чаралар да үз ролен уйнады. Мин үз күзләрем белән сентябрьдә “Профсоюзная” шәһәр фестивалендәге мәхшәрне күрдем, шунда әле уйлап та куйган идем: “Менә алар – яңа пациентлар...”.

Хастаханәләр, чыннан да, шыплап тулы. Безнеке дә, башкалары да. Урыннар җитми, бары иң авыр хәлдә булучыларны гына салалар. Урта хәлдәгеләрне хастаханәгә салу мөмкин дә түгел, бигрәк тә патологияләре булмаса. Реанимацияләр дә тулы.

Әйтик, безнең хастаханәдә пациентлар койка-урыннарга караганда күбрәк. Мәсьәләне чишү юлын да таптылар – авыруларны тизрәк чыгарабыз. Хәле аз гына җиңеләйсә дә, аны кайтарып җибәрәбез. Башкаларга урын табылсын өчен.