Тәүге мәхәббәт һәм башкалар, яки 86 яшьлек бабай язмалары

Бу газетада кеше тормышындагы гыйбрәтле хәлләр, яшьлек хәтирәләре һәм аянычлы хәлләр турында языла икән. Гадәттә, минем мәкаләләр көн кадагына туры килгән сәяси темаларга багышланып языла иде.

Мәхәббәт турында булгач, тәүге мәхәббәттән башларга кирәктер инде аны. Борынга кызлар исе керә башласа да, миндә артык кыюлык та юк, оялчан идем. Шулай да кызлары булган егетләргә кызыгып, кызлар белән йөрисе килә бит инде ул. Кызлар белән ничек сөйләшергә, нәрсәдән башларга дип тә уйландыра. Безнең авылга (Питрәч районы, мин 1936 елда туганмын) кунак кызы булып килгән Рузилә исемле кызны озата кайткач, аның белән танышу үзе бер зур горурлык кебек тоелган иде. Аның үзендә дә шундыйрак уй булган бугай.

Ул миңа үзе чиккән баш яулыгы кадәр зурлыктагы кул яулыгы бүләк итеп биргән иде. Шул вакытта мин дә аңа духи кебек бер бүләк бирергә кирәклеген белмәгән өчен әле дә оялып искә алам. Духи алырлык акча да булмагандыр инде ул вакытларда. Дуслыкны дәвам итеп хатлар да язышып тормаганбыз бит. Армия хезмәтенә киткәндә, Рузилә биргән кул яулыгын болгап барып, ул ат арбасы көпчәгенең дегетенә буялып бетте. Аны әни юып куеп, мин армиядән кайтканчы саклап тоткан иде.

Газеталарда бастырылган мәкаләләрем җыентыгыннан барлыкка китерелгән китаптагы шигырьләр арасында Рузиләгә багышланганы да бар иде. Беренче һәм соңгы куплетларын гына булса да языйм әле:

Тәүге мәхәббәт көчле икән,
Һич тә исемнән чыкмый.
Төшләремә дә кергәли,
Истән чыкмый да чыкмый.