Үзе вак, үзе черек, әле пешкән җитмәсә...

Бәрәңге белән мактанып булмый быел. Баштарак бик матур утырды ул: шау чәчәккә күмелгән иде. Әле кешеләр, кереп: «Сезнең бәрәңге бигрәк матур утыра», - дип тә сокланалар иде. Менә шундый сабактан шундый начар бәрәңге чыкты: үзе вак, үзе черек, әле пешкән җитмәсә. Әмма шунысы хак: бәрәңгенең сабагы бик тиз корыды. Аны бөтенләй дә чабып булмады. Ул шулкадәр кибеп беткән ки, чалгыны тидерүгә, сабагы белән бөтен бәрәңге йолкына да чыга. Безнең үзебезнеке чагыштырмача ярый әле ул, ә туганнарыбызның бәрәңгеләре чикләвек зурлыгында гына. Без бәрәңгене бик иртә утырттык - апрельнең 29ында ук. Бәлки, шуның аркасындадыр, бәрәңге бераз гына булса да булды. Бар дип инде, шул: хәзер ашарга, утыртырга җитә, әмма язгылыкка җитмәячәк. Авыл халкының күбесе бәрәңгене соңрак, майның 9ларында утыртты, әллә шуңа инде аларның уңышы начар булды. Белмәссең, нәрсәдәдер инде моның сәбәбе...