Әти-әнисе өйдә сүгенә икән, бу “вирус” балага да күчәчәк

Ә ул үзенә ун төрле аклану табып, аңа тиешле булмаган нәрсәгә ия була. Соңыннан, көн саен мондый тыелган гамәл кылынганлыктан, эчендә берәр авырту табып куялар яки егылып кулын сындыра. Кемгә нинди җәза бирелә инде. Әйе, иртәме-соңмы, һәрбер эшнең үз нәтиҗәсе була. Моны аңлый белергә генә кирәк. Кеше күрмәсә дә, Аллаһ күреп тора: “Дөреслектә, Аллаһ Тәгалә хозурында җирдә һәм күктә һичнәрсә яшерен булмас” (“Гыймран” сүрәсе, 5нче аять) һәм Ул ахыр чиктә җәзасын дә бирә. Кечкенә генә, сизелмәслек кенә эш бит инде, дип уйларга кирәкми, зур таулар да кечкенә ташлардан тора бит. Безнең кечкенә генә кырын эшләр дә көн саен җыелып барып, зур гөнаһка әйләнеп куюы бар. Ни өчен без бүген бик каты авырыйбыз, төрле бәла-казага юлыгабыз? Моның төп сәбәбе – гөнаһларга күмелү аркасында.

Кеше күрми бит, дип эшләнә торган гөнаһларга бик күп төрле мисаллар китерергә була. Әйтик, өйдә кайберләребезнең балалары әти-әни каршында бик тәртипле, сүгенми дә, акырмый да, энеләренә дә кул күтәрми. Әмма өйдән ераккарак китсә, бу баланың авызында бер әдәби сүз дә калмый, дусларына акыра, колак ишетмәгән сүзләр белән кычкыра. Баласы сизмәгәндә әти-әни карап, күзәтеп торса, минем баламмы бу дип шаккатып, аптырап торачак. Кич белән урамга чыксак, күрәбез инде тәртиплегә саналган балаларыбызның хакыйки рәвешләрен!

Әмма моның сәбәбе үзебездә. Кечкенәдән балаларыбызга, Аллаһ һәрвакыт күреп тора, кайда гына булсаң да, ахырдан барыбер җәзасын бирәчәк, сак бул, бер үк Аллаһ Тәгаләнең ачуыннан саклан, дип, туганнан бирле әйтеп, аңлатып, үзебез үрнәк булып, балаларыбызның күңеленә сеңдерсәк, хәлләребез күпкә яхшырак булыр иде. Ә безнең тәрбиябез ничегрәк? Кеше күрмәгәндә генә чәлдерсәң була инде ул, кеше хакыйкатьне белмәсә, ялганлап куйсаң да ярый инде... Кызганыч, әле балаларыбызны тәрбияләгәнче иң беренче үзебезне – әти-әниләрне тәрбияләргә кирәк. Бала бит ул әти-әнисенең көзгесе, өйдә алар сүгенә икән, бу “вирус” балага да күчәчәк. Әти-әнидә шешә күрсә, бу чирнең дә балага йогуы бик ихтимал. Әти-әни төтенләтергә ярата икән, бала да үзен зурга санап, авызына бу агуны тыгачак. Балаларыбызны орышканчы бераз уйланыйк әле: каян өйрәнгән ул бу гамәлләрне, бездән – олылардан түгелме икән?

Пәйгамбәребез (с.г.с.): “Кайда гына булсаң да, Аллаһтан курык, начар гамәл артыннан, үзе белән начарлыкны сөртүче изге гамәл кылып куй, кешеләр белән мөгамәләдә әдәпле бул”, – дигән (Тирмизи риаяте).

Раил Фәйзрахманов.
***

Кешегә берәр эш (гамәл) авыр күренгәндә укыла торган дога
اللّهُـمَّ لا سَـهْلَ إِلاّ ما جَعَلـتَهُ سَهـلاً، وَأَنْتَ تَجْـعَلُ الْحَـزَنَ إِذا شِـئْتَ سَهـْلاً
Аллаһүммә лә сәһлә иллә мә җәгалтәһү сәһлә, үә әнтә тәҗгалүл-хәзнә иҙә ши‘тә сәһлә
 «Әй Аллаһ! Син җиңел кылган нәрсәдән башка җиңел һичнәрсә юк, һәм әгәр Син теләсәң, кайгыны җиңел итәсең» (Ибен Хиббән риваяте «Сахих», 2427).

Фото архивтан