"Августта туйлары булырга тиеш иде": Азнакайда батыр солдат белән хушлаштылар

Николай Петрушин 2001 елның 9 мартында Үзбәкстанның Каган шәһәрендә туа. Чуалышлар башлангач, гаилә Азнакай районы Актүбә бистәсенә кайтып төпләнә. Әнисе Светлана Федоровна һәм үги әтисе Юрий Нурфаисович аны игелекле, үз иленең чын патриоты итеп тәрбияләгәннәр. Николай 2 нче урта мәктәптә белем ала. Волейбол, җиңел атлетика белән шөгыльләнә. Тугызынчы сыйныфтан соң Лениногорск политехника техникумында һөнәр үзләштерә. 2020 елда контракт буенча хәрби хезмәткә китә.

Укытучылары да, сыйныфташлары да, техникумда да аны бары тик яхшы яктан гына искә алалар.

– Коляның чәче генә түгел, күңеле дә кояш кебек якты иде. Бер дә боегып йөргәнен хәтерләмим, һәрчак йөзе көләч булды. Өлкән сыйныфларга күчкәч тә тәнәфестә яныма йөгереп керер, хәлемне белеп чыгар иде. Имтиханнарны уңышлы тапшыргач ничек сөенгәнен күрсәгез! Аны югалтканга ышанасы килми, – ди беренче укытучысы Татьяна Салаватова.

– Коля белән күрешләр генә идек, бергә уйнап үстек. Шаян,  шат күңелле, ярдәмчел, гади – аны белгән һәркем шулай хәтерли, – ди дусты Николай Чернозубов.

Николай Самарада хезмәт иткәндә сөйгән яры – Аннаны очрата. Алар быел 9 августта өйләнешергә дип ЗАГСка гариза да биргән булалар.