Кичә генә бала иде... Бүген алар – яңа тормыш бусагасында

Кай арада үтә ул еллар, ә?! Кичә генә кулларыннан җитәкләп йөрткән нәни улларыбыз-кызларыбыз бүген буй җитеп, без, әти-әниләргә, өстән аска карый. Моңсу да, сөенечле дә. Кошчыкларның җылы оядан олы тормышка очып чыгар мизгелләре килде дә җитте.

Мәктәп еллары кеше язмышында тирән эз калдыра. Нәкъ менә мәктәптә без беренче уңышларның тәмен татыйбыз, беренче хаталардан сабак алабыз, чын дуслыкның кадеренә төшенәбез. Укытучы исә белем бирүче генә түгел, ә укучы күңеленә ышаныч орлыклары салучы, авыр чакта терәк булучы остаз да. Болар барысы да күңелләребездә гомергә саклана.

Мәктәпне тәмамлаучы чыгарылыш сыйныф укучылары өчен бу бәйрәм генә түгел, ә символик чик: имтиханнар артта калды, алда – тормышның өметләр һәм сынаулар белән тулы яңа бүлеге. Традиция буенча бу көннәрдә укытучыларга, ата-аналарга һәм сыйныфташларга җылы рәхмәт сүзләре яңгырый. Ак алъяпкычлар, соңгы вальс, шаяртулар, күз яшьләре... Балачак белән саубуллашуның эчкерсез хисләре ташкын булып ташый. Ә һавага үзгәрешләр исе тарала.

Бүген чыгарылыш укучылары алдында яңа офыклар ачыла. Аларны уку йортлары, яңа шәһәрләр, яңа кешеләр һәм мөһим карарлар көтә. Әмма иң әһәмиятлесе – һөнәр генә түгел, үз юлыңны табу. 

Киләчәк бүгенге чыгарылыш укучылары кулында. Алар арасыннан табиблар, укытучылар, инженерлар, галимнәр, мәдәният һәм сәнгать әһелләре үсеп чыгачак. Әмма нинди генә һөнәр сайласалар да, җәмгыятькә файда китерү теләге аларның иң зур кыйммәте булырга тиеш.

Диплом кешене белгеч итә, әмма чын шәхес намус, җаваплылык, тырышлык һәм кешелеклелек белән үлчәнә. Юлларыгызга ак җәймә, булачак студентлар!