«Кайчан укый башлыйбыз соң?” – диде, димәк укырга теләге бар...»

Гөлназ Шәрипҗанова: Миңтимергә алты яшь әле, җиде яше гыйнварда гына тула. Әмма без улыбызны быел ук укырга бирергә булдык. Миңтимер мәктәптә әзер инде ул. Хоккейчы, спортсмен егет. Өстәмә курслар үттек, шуңа күрә мәктәпкә бара торсын. (көлә) Мәктәпкә кием-салым, кирәк-яраклар алгач ук: “Кайчан мәктәпкә барабыз инде”, – дип сораган иде. Бүген мәктәпкә баргач та: “Кайчан укый башлыйбыз соң?” – диде, димәк укырга теләге бар.  Апасы Асылбикә белән бер мәктәптә укыйлар. Кызыбыз өченче сыйныфка бара. Бер-берсенә терәк, үрнәк булырлар дип ышанам. Иң мөһиме – сау-сәламәт булсыннар.

Булат Бәйрәмов: Бүген өченче тапкыр беренче сыйныфка барабыз. Һәр әти-әни өчен дә дулкынландыргыч көн бу. Күңелләр дә тула, өченче балабыз да үсеп җиткән инде. Зәйнәбнең укыйсы килә, шөкер. Бик аралашучан, актив бала ул. Зәйнәб укый да, яза да белә. Үзенә кирәкне язып та, аңлатып та бирә. Таңсылу, Зифа укырга кергәндә күңелгә тигән әйбер булган иде инде. Бөтен сыйныфларны да тантаналы линейкага тезгәч, ыгы-зыгы булды. Беренче сентябрь аеруча 1 нче һәм 11 нче сыйныфка баручы әти-әниләр өчен кадерле. Ә без зур кызларыбызның бәйрәмнәрен, кызганыч, рәтләп күрә дә алмадык. Ә менә Зәйнәбнең бәйрәме бик ошады. Беренчедән, бу татар мәктәбе. Бөтен чара тулаем татар телендә барды. Рәхәт мохит!