Марат Галимов: “Ике атна эчендә 10 килограмм авырлык җыярга куштылар”

– Мин – көрәшче. Мәктәптә укыганда 5 ел ирекле көрәш белән шөгыльләндем. 5 ел эчендә бер тапкыр да призлы урын алган булмады. Менә шулай әйбәт көрәшкәнмендер инде. Бер көнне физкультура укытучысы: “Зәйдә милли көрәш буенча ярыш була. Әйдә шунда катнаш”, – ди. 5 ел буе ирекле көрәш белән шөгыльләнеп 10 нчы урынны да алган булмады, милли көрәштә ничек көрәшәсен дә белмим. “Мин бит сөлгегә ничек барып тотынасын да белмим”, – дим. “Син борчылма, Марат. Төп максат – ике атна эчендә 10 килограмм авырлык җыю”, – ди. Физрук ашханә белән сөйләште, анда әле бушлай ашаталар иде. Миңа инде икел порция әзерләп куйдылар. “Син аша, селкенмичә ят өйдә”, – ди. Миңа шул җитте. Өйгә кайтып керәм, әти эш куша. “Тукта, әти, миңа 10 килограмм авырлык җыярга куштылар”, – дим. Ике атна ял иттем, сүземдә тордым. Ярышка киттек. Физрукның хәйләсен шунда аңлап алдым инде. Минем авырлык категориясендә без икәү генә идек. Авырлык җыймасам 15 кеше белән көрәшәсе булыр иде. Аңладыгыз инде. Җиңелсәм дә, икенче урында булам. Көрәшергә чират җитте. Келәмгә миннән дә тазарак егет чыга. Минем моның янына чыксам, өстемә ауса... Чыгып киттем. Ишек ярыгыннан карап торам. Келәмгә чакыралар. Өч тапкыр әйттеләр дә, техник җиңелү бирделәр. Шул сүзләрне ишеткәч, атылып чабып кердем. “Абый урамда басып тордым. Чыгара күр инде келәмгә”, – дип төкерекләремне чәчрәтә-чәчрәтә сөйлим. Үзем: “Артыгын сөйләмә инде, хәзер көрәштерсәләр харап буласың”, – дип уйлыйм. Шөкер, көрәшмәдек. Шулай итеп үз гомеремдә беренче тапкыр икенче урын алдым. Бүләккә билгә тага торган сумка бирделәр. Әтигә алып кайтып бирдем. Бу тарихны әтигә сөйләгән юк иде әле, – ди Марат.