Яратмаган кешегә ничек кияүгә чыгыйм инде?

Мин әниемнең бердән-бер баласы. Әнием белән әтием яшьлекләрендә аерылышканнар. Әнием башкага кияүгә чыкмады, мине карап үстерде. Әти исә озак кайгырып йөрмәгән, ике ай да үтмәстән яшь кызга өйләнгән, бик рәхәтләнеп кенә яшәп яталар хәзер әнә. Әти инде оныклар сөя. Әни генә онык күрергә тилмерә. Инде кияүгә чыгарга соңарып килүемне искә төшерә, әле бер егеткә, әле икенчесенә димли.

Балалар бик яраталар үземне, хәер, мин дә алар өчен җан атам. Концертларга, театрларга, музейларга йөрибез. Алар янында вакытның үткәнен дә сизми калам. Канатланып эшлим, яшисем килеп яшим, дигәндәй. Авылга кайтсам, әни телендә гел бер сүз, кайчан кияүгә чыгарга уйлыйсың, имеш яшең чыгып бара, бала таба алмаячаксың, корыган агач булып, картаячаксың, ди.

Әни, бәхет телә әле миңа дим аңа. Ул бит әнә кияүгә чыккан, ләкин озак тора алмыйча, аерылган. Шундый тормыш телиме икән ул миңа? Кияүгә чыгу бер хәл, ләкин матур итеп яшисе бар. Аның өчен төпле егет кирәк. Менә төпле егетләрне җилбәзәк кызлар әллә кайчан хәйләләп, чүпләп бетергәннәр инде. Андые килеп очраса ике дә уйламас идем, бүген үк кияүгә чыгарга риза.

Матурлыгым белән әллә ни мактана алмасам да, эшкә батыр, аралашучан мин. Хәтта бераз кыланчык та әле. Анысы да ярап куя ул ир белән хатын дуслыгына. Мәзәкләп сөйләшүне дә аңлыйм. Әйбәт кешесе очраша аныңча яшәргә дә җайлашыр идем әле, тора-бара үзен минемчәрәк уйлап яшәргә өйрәтер идем. Бармы икән әле акыллы, эшчән, тәртипле егетләр?

Мәдинә Казакова.
Сарман.