Кызганам да, шул ук вакытта, гаеплим дә

Безнең күршеләр гомергә олы бавырдан гомер иттеләр. Ире колхоз рәисе булып эшләде, хатыны ашханә мөдире иде. Совет чорындагы барлыклы тормышларын күз алдына китерәсезме? Ләхәүлә генә иде инде. Ике бала үстерделәр. Орынып торган күршеләре булсак та, безнең балалар белән уйнамадылар инде, капка эченнән дә чыкмадылар. Бер тиенне икегә бүлеп булса да, михнәт арты михнәт чигеп, үстердек без балаларны.

Аларныкы кадәрле зур булмаса да йорт та салып кердек. Ачлыктан тилмермәдек. Җитте бер көн – сәвит таралды, илнең хакимият системасы юкка чыкты. Болар да кем дә булмады, безнең дәрәҗәгә төштеләр – колхоздан җилләр исте. Буй җиткән балалары баш күтәреп йөрсә дә, ишекләрен кодагыйлар какмады. Табиб булып эшләүче килен белән кияү кирәк иде аларга, тик... Кызларын юристлыкка укыттылар – кияүсез картая балакай. Үзе бик ярдәмчел, янына барсаң, булышам дип кенә тора. Җанын ярып бирер иде дә…

Күптән түгел генә ирсез бала тапты. Нинди нәсел диген үзләрен! Баласы авыру булып туды, авыл белән кызгандык. Әти-әнисенең эрелеге өчен бала җавап тота шул. Малайларына бик кәттә машина алып биргәннәр иде дә, авариягә очрады, ул да гарип. Бар белгәне су буенда балык тоту. Нишләсен инде, кызык табып яшәргә кирәк. Мин аларны кызганам да, шул ук вакытта, тәккәбберлекләрендә гаеплим дә. Тормыш бит ул мең төрлегә әйләндерә. Ирешелгән дәрәҗәләр дә, тупланган байлык та бер урында гына тормый... Ә минем балалар балачактан бик гади иделәр, бүген дә бер катлылар. Ләкин бик әйбәт яшиләр, тормышлары түгәрәк, балалар үстерәләр. Шөкер  генә!