Тагын кемнәр каршысына кереп баш иярбез икән?

Дөрес, хәзер дә әллә ни кыенлык кичермибез анысы, ләкин тормыш итүләре элеккеге кебек түгел инде. Сүзем авыл җирендә яшәүчеләр хакында.

Сандугачлы иртәләргә һәммәбез дә гашыйк. Табигате матур, һавасы саф дип, әй, мактыйбыз авыл җирен. Мактарлык та. Ләкин җир җимертеп яшәр өчен барыбер күченеп кайтасы килми авылга. Узган елның җәен мин авылда үткәрдем. Әни янында. Сиксән яшен тутыргач, бетереште ул, саулыгы рәтсезләнде. Язын җыйнаулашып кайттык та өй юдык, ярар, анысы ел саен безнең өстә инде. Беренче көнне юсак, икенче көнне бакча эшләренә керешәбез. Анысын да бер көндә бәреп атабыз без. Ишле кулдан эш курка! Әнигә кистереп әйттек, быел бәрәңгене бакча тутырып утыртмыйбыз, өч буразна сиңа җитә, дидек. Алайса билсез калып корт чүпли, тезләнеп чүп утый, без кайтып эшләгәнне дә көтеп тормый.

Ел да шушы сүзне әйтә идек без аңа, ләкин җиңә алмый тилмердек. Узган ел биреште. Өч буразна бәрәңгене көрәк белән генә төртеп чыктык та, ике мең сум түләп сукалаткан кишәрлектә, чынлап та, чүп үстереп булмый, дип, күршегә печән чәчәргә куштык, терлекләреңә булыр, дидек. И, беләсезме, безнең сүзне ничек кабул итте ул... Кыен кыстау белән генә теш арасыннан ярар дигән сүзе чыкты. Өйләнергә куштыкмыни! Без ул печәнне элек юл буйларыннан берәмтекләп җыя идек, ә аның мә дигән әзер җиргә орлык атасы килми...

Шул кадәр гарьләндек бу хәлгә, алай да түздек. Теге печән иренеп кенә үсте. Үз вакытында чабасы бит. Мырлый-мырлый гына кереп чапты, бергәләшеп әйләндерә-әйләндерә киптердек, ташыштык үзенә, алай да рәхмәт ишетмәдек. Нинди хәл соң бу, бушка эшләп биргәнең дә тансык түгел хәзер адәм баласына.

Тагын язлар җитә, әлегә кыш булса да, көннәр озыная башлады инде, бураннары тынып, кыш та табан ялтыратыр. Яз җиткәч, теге бакча мәшәкате авыр күсәккә әйләнеп, кабат безнең башка сугар, тагын кемнәр каршысына кереп баш иярбез икән? Элек булмаганны бар итәр өчен бер караңгыдан икенче караңгыга кадәр эшләгәннәр, хәзер булганын алмас өчен йөз чөерәләр. Аллаһы кичерсен безне. Яшәүнең тәме югалып бара шикелле... 

Әлфинә Каюмова.
Мамадыш.