“Янгыннан карават астында ике бутый гына калган...”

Бәладән имин итеп, бәхеткә, йорт башлыгы өйдә булмаган чакка туры килә.

– Әнигә 67 яшь. Бик катлаулы операция кичерде. Егылып, оча-бот сөяген сындырган иде, бот төбенә протезлар куйдылар. Яңа аякка басып килә, дөресрәге, сабый бала кебек, яңадан йөрергә өйрәнә. Шул сәбәпле, ирем дә Себердә эшләгәч, үземә дә иптәш булыр дип, әнине үзебезгә алып килдем. Әнинең үз авыруы да бар, канында ак тәнчекләр күп. Аңа артык кайгырырга да ярамый, ә язмыш дигәне кызганып тормады, тез астына китереп кенә сукты. Без өч бала үстек – Руслан абыем, Рушания апам һәм мин, өчебез дә гаиләләребез белән Түбән Кама шәһәрендә яшибез, – ди Альбина.

Үзләре юкта йортны Лена исемле күршеләре карап торган. Көндезге сәгать өченче яртыларда чыккан янгын турында да аларны ул кисәтә. Юлда исә янгын сүндерү хезмәткәрләре шалтырата, артык борчылмагыз, йортыгызның түбәсе генә бераз янган, диләр. Шул сүзгә шөкер итеп, кайтып ирешсәләр...

– Әтинең үлгәненә әле бер ел булмаган, йортны узган атнада Рушания апа исеменә күчереп кенә бетергән идек. Бәла киләсен Аллаһы алдан да кисәткән безне, аңламаганбыз гына. 26сы көнне минем кер үтүкләгәндә үтүгем янды, кинәт кенә эшләми башлады, сап-салкын килеш тора. Шул арада кер юдыра торган автомат машинам керне сыктырмыйча туктады. Тик торганнан! Алдагы көнне Рушания апаның үтүге шулай сүнгән, кичен духовкага тавык кыздырырга куясы идем, плитәм эшләмәде диде. Кем белгән бит. Йортыбыз көлгә әйләнде. Энә дә алып чыга алмадык дисәм, алдармын, карават астында ике бутый янмыйча калган... Әни, өчебезгә дә үлемтеккә дип җыеп куйган акчасын кая яшергәнлеген күрсәткән иде, барысы да янган. Акчаны янмый диләр дә, яна икән. Йортыбыз 1984 елда ук салынган иде, без аңа янкормалар эшләттек, бер көндә юкка чыкканлыгына һич кенә дә күңел ышанмый. Янгын верандадагы ут чыбыкларыннан чыккан диләр, ләкин кулга экспертиза нәтиҗәләрен алмадык әле, – ди Альбина ханым.