Котырынып янган ут эчендә, өзелгән Асия әби гомере... (бәет)

Котырынып янган ут эчендә
Өзелгән Асия әби гомере.
Янгыннан котылып буламы?
Өйдән калган бары күмере.
Авылда зур кайгы көннәре,
Яшь йоткан йөрәкләр сыкрыйлар.
Җанда яра әлеге янгыннан,
Авыл елый, качты йокылар.
Янгыннан тик калган кап-кара,
Коточкыч, куркыныч упкыны.
Авырлыклар, кайгы китерде,
Нишләптер быелгы ”Кәбисә елы.”
Билгесез, каяндыр ут чыккан,
Сәбәбен эзлиләр һаман да.
Язмыштан юк узмышлар,
Ни булган безнең бу заманга.
Исәннәр кабатлый мең тапкыр,
Кайгысыз яшәргә җирләргә. 
Ялварып сорыйбыз Аллаһтан,
Догалар алдагы көннәрдә.
Асия әби миләшләре бик ачы,
Түгеләдер тозлы күз яше.
Алсу таңнар ата, кояш елмая.
Югалтуга ничек түзәсе.
Асия әби, авыр туфрагың җиңел,
җаның җәннәттә булса иде!
Балаларыңның, туганнарыңның
кайгыларын уртаклашабыз.

Корбан Галеев
Түбән Кама.