Нурия апаның бер теләге тормышка ашмый калган иде...

Беренчеләрдән булып Нурия апа әйткән

Кеше үз күңелендә башкалар күңеленә дә яхшылык салыйм, аларга Аллаһ Раббыбызның тирән мәгънәле гыйбарәләрен, җан азыгы булырдай кәлимәләрен җиткерсәм иде, дигән уйлар йөртә икән, бу теләге ул үзе бу дөньядан мәңгелеккә киткәч тә чынга аша икән. Менә шундый якты хакыйкатьне дәлилләп тора бит бу язулар!

«Мөхәммәдия» мәдрәсәсендәге ашханә диварларына бу уку елы алдыннан гына эленеп куелган әлеге затлы панноларда Аллаһы Тәгаләнең Коръән Кәрим китабыннан, Пәйгамбәребез Мөхәммәт Мостафа саллаллаһу галәйһи вәссәләмнең хәдисләреннән алынган, җан иясе өчен иң олы нигъмәт — ризык-тәгамгә, ашау-эчү әдәпләренә кагылышлы булган һәм адәм баласы белергә тиешле уй-сүзләрне уйдырып салган зиннәтле фикер-күрсәтмәләре…

Шәкертләр ашханәсе диварларына шундый сүзләр язып эленергә тиешлеген иң элек, беренчеләрдән булып Нурия апа әйткән шул.

... Әйе, үз язмышын, гомере буе заводта эшләп пенсиягә чыкканнан соң, 1997 нче елдан «Мөхәммәдия» мәдрәсәсе белән бәйләп, аңа 29 ел хезмәт иткән Нурия Садретдин кызы Хәнәфина мәдрәсәдә күпләр өчен үз итеп, хөрмәт белән, яратып әйтелгән якын кеше — «Нурия апа» булды.

Нурия апа белән үземә дә аралашырга, ярдәмен күрергә туры килде

2012 нче елда «Фатиха» исемле, татар-мөселман балаларына аталган китап-календарьның беренчесен нәшер иткәч, Нурия апа сатышуда-таратуда булышты. Яңа, күзгә күренмәгән басманы кибетләр алырга бик ашыкмадылар. Шунда кемдер, Нурия апага бар әле син, ул булышыр, диде. Эзләп таптым Нурия апаны, суган, бәрәңге, кишерләр тулы склад кебек җирдә. Шәкерт егетләр, кызлар белән яшелчәләрне капчыкларга тутырып мәш киләләр иде.

Эше бик тыгыз булса да, сүземне тыңлады, Нурия апа. «Китер, сатуга куеп карармын» — диде. Сатылып беткәч: «Тагы китер!» — диде. Шулай минем дә эшләремне җайлап җибәрде, Нурия апа. Ә алдагы сан чыгып та, типографиягә түләргә акчам җитмәвен белгәч: «Алып кайт, соңарса, алмыйлар бит аны!» — дип, бурычка зур суммада акча биреп торды. Яңа санны да сатышты Нурия апа.

Бурычымны түләргә килгәч, аны туган апамдай кочаклап рәхмәтләр әйттем. Шул минутларда шатлыклы, мөлаем елмаюы әле дә күз алдымда. «Әйбәт эшкә булышырга кирәк», — диде ул.

Бу сүзләр Нурия апаның гомер девизы иде! «Мөхәммәдия» мәдрәсәсендә үзе эшләгән елларда шәкертләрне бушлай ашатуы гына да күп нәрсә турында сөйли бит.\

... Инде менә Нурия апа теләгәнчә булсын, дип, мәдрәсә шәкертләре акчалата кушылышып менә шундый матур сүз-гыйбарәләрне диварларга элеп куйдылар. Рухың шат булсын, Нурия апа!

Нәсимә Садыйк.

Автор фотолары.