Ялга кайткан хәрбигә: "Сине гаиләң, иген-кырларың көтә. Син безгә бик кирәк!"

Ләкин иген игү, ашлык саклау белән шөгыльләнүче иң тыныч һөнәр иясе булса да, яу кырында күбрәк файда китерә аласына ышанды ул. Гаиләсе дә, хезмәттәшләре дә аны болытлы яңгырлы көнне исән-сау кайтуын теләп, моңсуланып һәм өметләнеп озатып калдылар.

Көзләрдән соң кышлар килде. Аннары язлар. Әнисенең йөрәгеннән чыккан изге теләкләре фәрештә булып саклап йөрткәндер, күрәсең, апрельнең матур бер кояшлы көнендә Игорь туган ягына кыска вакытлы ялга кайтты. Кайту хәбәрен ишеткәч тә, озатып калучыларның барысы да бик сөенде. Хезмәттәшләре Казан порт элеваторы да батыр, тәвәккәл егетне күрергә, аның белән аралашырга дип берничә машина белән 150 чакрым ара узып, Казаннан кадәр килделәр. Очрашу урыны итеп Биләр юлындагы кафе сайланган иде.  

Журналист кызыксынуы мине дә аларга ияртте. Гадәттәгечә тыйнак кына, елмаеп килеп керде Игорь кафега. Болай да артык сүз сөйләп йөрүчеләрдән түгел, эш күрсәтүчеләрдән булган егет бик ачылып китмәде. Әйе, юк дип кыска җөмләләр белән генә сөйләшеп утырса да, ярдәм күрсәтүчеләргә, күчтәнәч җибәрүчеләргә рәхмәт әйтте. "Алар туган якның, халкыбызның күңел җылысын алып киләләр", - диде. Хезмәттәшләре дә сорау биреп йөдәтмәде. Тиздән исән-сау, бөтенләйгә туган ягына, яраткан эшенә кайтуын теләделәр.